,,Istnieję! – wołam w pustkę, (…). Spodziewam się usłyszeć ciszę, jednak odpowiadają mi szepty, początkowo zlane w jeden niezrozumiały głos. To tak brzmi cisza…”
potykamy się wciąż na śliskich słowach i nie—całkiem rozwiązanych sznurówkach warg. najwyraźniej mówimy w obcych językach, a migi i gesty spowiła gęsta jak wymówki mgła.
Jest jeden sposób by się stąd wydostać, jednak przypłacić trzeba życiem.
Głowa wciąż pragnie wzbicia się w powietrze, chce skrzydeł Dedala. Ale serce zmienia je w tę felerną parę Ikara i pali je w słońcu.
Samym swym widokiem w oczy się wrzynająca; Konwalia majowa, ciepłym wiatrem pachnąca.
Żyją w beztrosce, pochłonięci egoizmem, choć niszczą to, co najpiękniejsze. Pragną żyć jak w niebieskiej podróży.
pozbierać jest się dziesięć razy trudniej, niż rozsypać
,,- Pani Evelyn Evans? – Zależy kto pyta. – Ci popatrzyli się na mnie badawczo. – Tak to ja. – Poprawiłam się po chwili. – Pójdzie Pani z nami. Na miejscu wszystko się wyjaśni.”
❝Dlaczego mam wrażenie, że będę dla was obca?❞
Nie sięgną nas słowa, bo stało się jasne, że nawet w kunszcie największych poetów są zbędne.
dziergam idealne żale, gotów wystawić je na drzazgach desek dramatycznych. zerknij! oto gna ta, co wypadła srokom z piórami, a jednak chwyta je za ogon.
Słyszę barwy; Widzę dźwięki. Czyż nie piękny na nie-jawie sen?
„A porcelana niestety jest tworzywem kruchym. Wystarczy tylko jedno uderzenie, a rozpada się… Bezpowrotnie.”
a, ach, ona wierszy nie pisze, choć zna jeszcze ciemniejszą i pustkę, i ciszę.
You have a talent
Podchodzę na sam szczyt, by w końcu doznać szczęścia, które czeka na mnie z bramą zamkniętą na klucz.
Gdy ptak opuszcza gniazdo, nawet gniazdo płacze, mimo, że ptak jest wolny.
Co się dzieje z marzeniami kiedy ich właściciel umiera?
„Jedynie oczy się nie zmieniły. Nadal pozostały takie, jakie znałam przez te wszystkie lata. Wielkie, fiołkowe i piękne.”
❝[…] teraz już wiem, że nie można się poddawać, bez względu na to, jak ciężko mamy w życiu. Nigdy.❞
Zakończyliśmy wyprawę i możemy w spokoju zamknąć oczy. Zamknąć je, by odbyć ostatnią podróż. Podróż po wieczne szczęście.
Zakochujemy się trzy razy, z czego trzecia miłość pozostaje jedyną.
— Właśnie w tym tkwi sedno, Charlie. Upajamy się kłamstwem, bo dzięki temu chcemy żyć w głębokim przekonaniu, że prawda jest inna. Ale to czyni nas jej więźniami. Ponieważ prawda jest wolnością…
„Myślę, że nie jestem już tą samą osobą. Czy ktoś może mi przypomnieć, kim byłem wcześniej?”
Szybsza, lepsza, wygodniejsza
![sand house [one shot]](https://samequizy.pl/wp-content/uploads/2021/02/images_ef53946c24bb.jpeg)
