~Należałam do Elity, czyli paczki przyjaciół, w której każda z czterech osób jest z innego domu. Ja reprezentowałam Ravenclaw. ~
~Należałam do Elity, czyli paczki przyjaciół, w której każda z czterech osób jest z innego domu. Ja reprezentowałam Ravenclaw. ~
jest złoty wrzesień, początek pięknej polskiej jesieni. dwie przyjaciółki przeprowadzają się do Wrocławia by zacząć nowe studenckie życie.
Stara opuszczona stacja kolejowa i dwójka zakochanych w sobie nastolatków. Każde z nich uważane za problematyczne i niepotrzebne, ale dla nich nawzajem inni nie istnieją.
Wciel się w gracza Minecraft i zagraj na wieloosobowym serwerze!
Polly mieszka w CHB już kilka lat, ale nadal nie została wysłana na misję – zwyczajnie nigdy nie chce się w nic wtrącać. Wszystko zmienia się jednak, gdy na scenę wkraczają popsute potwory!
„i thought i was untouchable, but why does it feel like i’m drowning in his dark eyes?”
Min-jae tworzy muzykę, ale hejt w sieci niszczy go psychicznie. Do-yun nie widzi konsekwencji swoich słów. Historia o tym, jak komentarze mogą ranić naprawdę.
Dziewczyna po ciężkiej traumie, zaczyna mieć zwidy ( przynajmniej tak twierdzą jej znajomi ). Lecz czym tak naprawdę jest to co widzi? Czy miłość może złamać wszelkie granice?
„Zajęciem upiększającym moje życie było kołysanie się na wietrze, ale wiatr nie zawsze przychodził.”
~Światło księżyca, najgorsze z istniejących. Tylko oni chronią mnie przed nim.~
Brzoskwiniowemu Wąsowi pociemniało przed oczami i zobaczył tylko czerwone jagody toczące się po ziemi i wsiąkające w grunt jako krople krwi.
Idealny plan, który już legł w gruzach, a jakaś jego część jest zakopana pod ziemią.
W świecie, który w jednej chwili zamienił się w ruinę, 14-letnia Vesper budzi się zupełnie sama bez odpowiedzi, bez pomocy i bez pojęcia, co właściwie się wydarzyło…
Tak tylko trochę. Troszeczkę. Albo więcej niż trochę i troszeczkę. Razem wzięte. Albo i mniej, już sama się zgubiłam.
,,Oskar siedział tam jeszcze długo. Nie płakał. Nie od razu. Po prostu patrzył w górę. Jak zawsze. — Niebieskie… — wyszeptał. I po raz pierwszy naprawdę chciał w nie uwierzyć.”
To Skrzydło. Piekło na ziemi. Miejsce, z którego nikt jeszcze nigdy nie wrócił. Chłopak nie wiedział, że czeka go najgorsza i prawdopodobnie ostatnia noc w jego życiu.
Nasza historia minęła, uczucia umarły, a życie toczy się dalej. A po nas zostały tylko inicjały.
Zapomniana. Złamana. Skazana na własną legendę. To historia kotki, która miała być ofiarą… a stała się największym postrachem potworów. {14+}
Spokój w jej życiu trwa krótko. Ktoś obserwuje. Ktoś pamięta. Ktoś czeka na moment, by odzyskać to, co uważa za swoje. [+16]
„— […] W pełni księżyca, gdy na niebie widnieje Srebrna Skóra, na Gwiezdnej Rzece odbijają się gwiazdy, a wśród nich nasi przodkowie. […] Jej oczy stały się fioletowe, a skrzydła bardziej widoczne.”
~ […] Była słaba, nie miała szans na przetrwanie. Zasłużyła na taki koniec. […] ~
Po tym jak Caine zostaje usunięty, Jax robi coś, czego nikt się nie spodziewa
„W sumie nie chciałabym wyglądać jak kosmitka, z jej wyłupiastymi oczami i wargami jak glonojad — zaśmiałam się”
Fanowska kontynuacja Kordiana. Kordian zostaje uniewinniony, jednak dziwne duchy nie dają mu spokoju, dlatego razem z Konstantym wraca do swojej rodzimej wsi, gdzie zaczynają się dziać dziwne rzeczy.
~Nie zakocham się w tobie. Jesteśmy w Hogwarcie, ale na miłość nie da się wpłynąć.~
Co jeśli cały świat stoi przeciwko wam? Moment, w którym kochasz kogoś tak bardzo, że śpisz na podłodze obok jego łóżka szpitalnego. Czy miłość naprawdę potrafi przetrwać wszystko?
„Będę czekał na ciebie wśród drzew. Idź śmiało, nie bój się, że zabłądzisz. Bo twoje serce wskaże drogę.”
Jestem Axel Blaze. Pewnie znasz mnie jako legendarnego napastnika, zbawcę Raimona, świetnego gracza itp, itd. Ale prawda jest taka że jestem tylko człowiekiem. […]
„Gdzie byłaś mamo? Dlaczego mnie nie chroniłaś? Dlaczego pozwoliłaś mi odejść?”
„Piwonie znowu zwiędły. Ich blado różowe płatki sterczały teraz poskręcane, a łodygi zszarzałe. Ana nie pamiętała kiedy je ostatnio podlewała. Może to dlatego kolejny raz umarły. […]”
I chyba na zawsze pozostanę tylko bezdomną wiedźmą, bo nawet moja córka nie wzbudziła we mnie tyle miłości, bym nazwała ją domem. Nikt nie był tego godny.
„Chciałam coś odpisać Jackowi, lecz obraz przede mną rozmazały napływające mi do oczu łzy. Telefon wyślizgnął mi się z roztrzęsionych, mokrych od potu dłoni i upadł na kołdrę”.
~ Dlaczego siła fizyczna i piękno na nią nie działa? Bo jest inna. Nie zwraca uwagi na wygląd. To w niej kocham. ~