„Zaczęłam ponownie biec, chcąc oczyścić umysł, pozbyć się natrętnych myśli. Moje łapy uderzały rytmicznie o ściółkę, […] a ja czułam się, jakbym wreszcie była wolna.”
„Zaczęłam ponownie biec, chcąc oczyścić umysł, pozbyć się natrętnych myśli. Moje łapy uderzały rytmicznie o ściółkę, […] a ja czułam się, jakbym wreszcie była wolna.”
Isabel Brown to 17-letnia dziewczyna. Pewnej nocy poznaje Charlotte i otrzymuje zaproszenie do dołączenia do tajemniczego Stowarzyszenia… Tylko dlaczego jego członkowie mają czerwone oczy?
Ucieczka od rzeczywistości – niebezpieczna, na spontanie. Kto by się spodziewał? Ciekawe, jak się potoczy i czy bohaterowie wyjdą ŻYWI.
Bo każda z nas jest początkiem języka, którego świat dopiero się uczy.
Tako i pan młody kukiełkę podtrzymuje, składając na usta diabelski pocałunek.
— Dobra odpowiedź […] Teraz jeszcze tylko to udowodnij.
Witaj w świecie gdzie wszystkie historie się dobrze kończą! Nawet jeśli nie wierzysz – to szczera prawda, jest tylko jeden, jedyny haczyk – nie kończą się dobrze dla jasnej strony świata…
Oczy mojego wroga błyszczały i zbierała się w nich szkarłatna krew. Krew potężnego wojownika. Krew okrutnego mordercy. Krew, w której płynęły geny klanu Cienia…
„Gwiazdy nigdy nie kłamią, Płonąca Paproci…”
There are two things as sweet as sugar. Blood and your lips.
„[…]Teraz tylko czekają na dzwon, który oznaczać będzie koniec ich żywota[…]”
„[…] Jak zaczarowana patrzyła na krople krwi spływające jej po rękach i plamiące piżamę. Była w swego rodzaju transie […]”
„Kolejny beznadziejny dzień. Kolejne krople łez. Kolejne smutne myśli. Wszystko zatrzymywane w jednym ciele. Nikomu o tym nie mówiła. Nie mówiła o bólu. O tym co myśli.”
,,[…]Nie wiem jak się czuć/Gdy w tłumie ludzi uwięziony…[…]I jak się bronić, gdy brakuje siły?[…]”
W Nowym Jorku grasuje tajemniczy zabójca, o którym nic nie wiadomo, prócz tego, że pozostawia czarną różę w prawej dłoni każdej swej ofiary…
Anoreksja i depresja zniszczy Ci życie szybciej niż cokolwiek innego. Albo i nawet zabierze je. To najpotężniejszy duet – strzeż się ich!
Ptak Hermesa imię me, Skrzydła swe jem, by poskromić się.
Tutaj nie ma już Kodeksu, nie ma przodków, nie ma sprawiedliwości, pozostała tylko krew, która dała mu zwycięstwo i domaga się więcej. Więcej niż może dać…
Pewien dziedzic zapłacił tronem i reputacją za coś, co bogowie wyceniliby na wyższą kwotę. Tylko czy krew i złoto są dostateczną ceną, a sprawiedliwość nie upomni się o więcej?
Krew spływała kocurowi po pysku — Cały czas mnie okłamywałaś, będąc z tym sierściuchem! Spokojnie, na twoich oczach, nic mu się nie stanie. Chociaż… chcę, żebyś patrzyła jak cierpi.
Wypalona runa… słowa przecinające noc…. Czemu nic się nie łączy, oraz wszystko?
— Nie obchodzi mnie to. […] Nic już mnie nie obchodzi. Liczyły się tylko moje kocięta, ale ich już nie ma.
— Księżyc szykuje zemstę szkarłatną, niczym krew[…] Czas chwil pięknych jak kwiat róży się kończy, a zastąpi go strach.
« W takim razie żegnam. Skoro nie potraficie mi zaufać, więcej już nas nie zobaczycie »
„Obiecaj na Klan Gwiazdy, że nigdy mnie nie zostawisz. […] Nigdy się nie rozdzielimy, prawda?”
Dwa światy. Dwa królestwa. Dwa serca i jedna książka. Życie elfów różni się od naszego. Na przykład my nie mamy uzurpatora czy rządnej władzy siostry. Jak poradzą sobie tam wojowniczka i anglik?
Nie pamiętam nawet twojego imienia… Twojego wieku, tego jaką siostrą byłaś i tylu innych rzeczy, ale chcę się dowiedzieć, odnaleźć moje wspomnienia! Odnaleźć to wszystko, co straciłam tamtego dnia!
Przeżyć. Zabić. W Psim Ogrodzie uczono tylko tych dwóch rzeczy. Nikogo nie obchodziły czyjeś uczucia ani ból. Nie było wyjścia. Musiałeś być zabójcą.
a uczucia przepisane na słowa.
Szybsza, lepsza, wygodniejsza
