Min-jae tworzy muzykę, ale hejt w sieci niszczy go psychicznie. Do-yun nie widzi konsekwencji swoich słów. Historia o tym, jak komentarze mogą ranić naprawdę.
Min-jae tworzy muzykę, ale hejt w sieci niszczy go psychicznie. Do-yun nie widzi konsekwencji swoich słów. Historia o tym, jak komentarze mogą ranić naprawdę.
Nie wybrana. Nie ta, którą stawia się na piedestale. Ale zawsze – obok.
Nienawidzę wódki, ale i tak ją piję.
Ruda kotka odkrywa martwe ciała członków klanu, w tym siostry. Spotyka opętaną przyjaciółkę, która ją atakuje. To tylko sen, lecz zwiastuje tragedię.
Szelest sukni, stukot obcasów. Zmieszane oddechy, perfumy. Wymienione spojrzenia oddechy… Dłoń do dłoni. Ciepło do zimna. Czerwień do bieli. Jesteś mój.
Czemu mi nie odpisujesz?/Bo próbuję zasnąć./Och, ja też bym chciała zasnąć wiersz? A nie mogę. Bo o tobie myślę.
„[…] rozglądał się w milczeniu, nie mogąc oprzeć się uczuciu, że coś jest nie tak…”
To wszystko jedno wielkie przekleństwo – patrzy w lustro i widzi siebie, ale czy to naprawdę on? Gubi się w darze, który odbiera mu wszystko, co prawdziwe.
\\ Pośród groźnych widm znajdzie się światło, które odpędzi mrok i na nowo sprowadzi pokój… \\
„Niektóre tajemnice lepiej pozostawić w lodowatej ciszy, ale czy wtedy nie pochłoną kolejnych ofiar?”
„W cichą, letnią noc, kiedy niebo było usiane milionami gwiazd, na małym wzgórzu za miastem stała młoda dziewczyna, wpatrując się w bezkresny firmament. Jej imię brzmiało Eliza…”
,,Nocne tańce tak wspaniałe, przetańczone noce całe”
Patrząc w twe oczy – noc widzę…
„Kolejna noc zła, na niebie gwiazdy migające. Nie patrz w te oczy, w ciemności świecące”
anatomia oddechu jest kwestią zatrzymań
Kiedy pada deszcz miasto nie udaje już niczego.
„We pulled apart, noticing the fading stars. The sky brightened as the rising sun crept over the horizon. I laced his fingers with mine, and he squeezed my hand.”
Sleeping is so hard, when you can’t stop thinking.
a gdy gwiazdy zaczęły blednąć, zrozumiałam, że gdzieś po drodze straciłam swój własny blask.
„Cz-czym ty jesteś…?”
Deszcz przypomina mi o tamtych dniach, kiedy byliśmy razem. Każda kropla, która spływa po oknie, to jak wspomnienie, które nie chce się zatrzeć.
„Wszelkie koszmary się ziszczą, zło zamieni się w dobro, woda w krew, a światem rządzić będą zastępy mroku. Chyba że słońce i księżyc się połączą i wspólnie wygnają ciemność.”
Wiersz o zmierzchu, który tka swoją opowieść o samotności, refleksji i uczuciach, które budzą się w ciszy nocy.
Różowy gorset to szczegół, który zapamiętam w niej na długo…
,,(…) Jeżeli chcę być szczęśliwy, to muszę się nauczyć łapać to szczęście…”
„Jedna noc na ławce w parku. Co później?”
„Księżyc na drogę rzuca swój cień , tam matka z synem na koniu gna”
a ludzi w tamtym mieście zwyczajnie nie ma
Szybsza, lepsza, wygodniejsza
![„The Coming of Nightmares” — [000] prologue](https://samequizy.pl/wp-content/uploads/2025/05/21/images_000aa1577eb49ade.jpg)
