Byleby zadowolić. Ludzi, rodzinę. Tylko nie siebie.
Byleby zadowolić. Ludzi, rodzinę. Tylko nie siebie.
„To koniec, wszystko stracone…”
Miałaś być daleko, poza zasięgiem radarów i map, nieuchwytna i odrealniona.
Zanim jednak do tego dojdzie… Może pozwolisz mi się przedstawić? Mówią na mnie Nadzieja.
Bo wszystko co najpiękniejsze dzieje się w księżycowym blasku.
Rodzeństwo dosłownie z innego świata. Era, w której każdy boi się wyjść z domu. I największa pomyłka Tiary Przydziału. Ale czy na pewno pomyłka?
Kolejna tyrada, tak dobrze się składa. Gdy znowu o swoich romansach wykładam. Zapraszam ponownie do szczęścia krainy. Dziś w kosmos wysyłam swoje wypociny…
Gdy będziesz przemierzał korytarze Hogwartu posłuchaj ich szumu, nawet nie wiesz ile bardzo starych historii mają do opowiedzenia.
„A gdyby miłość romantyczna jak w wiekach wcześniejszych poznać, Czy los dałby że choć wspaniała to ta zakończyłaby się szczęśliwie?”
„Jedna noc na ławce w parku. Co później?”
Tyle rzeczy zabiłam Sama w sobie.
„W jej objęciach, otchłani kłamstwa. Niczym tonący statek w głębinie morza. Pochłonęła już niejednego…”
„No fair… You really know how to make me cry When you give me those ocean eyes I’m scared I’ve never fallen from quite this high Fallin’ into your ocean eyes Those ocean eyes”
…
Racja, można ranić z przypadku Ale to chyba nie w tym wypadku
Miała piękne oczy niebieskie Wmówiłam jej, że w życiu poniesie klęskę.
Blizny takie, jakby zabolało wczoraj A chciałabym przeszłość wrzucić do wora
Pod ich drzewem. Tym samym, które przez tyle lat zasłaniało ich pocałunki przed wzrokiem innych. Sam jednak był. I nie było żadnych „ich”. Już nie.
I’m gonna stay faithful to the devil I know
,,Nocne tańce tak wspaniałe, przetańczone noce całe”
Chloe szła dalej, w pewnym momencie na jej drodze stanął punkt kontrolny. Chciała przejść spokojnie, ale jeden z trójki mężczyzn złapał ją za rękę.
Miyu, młoda podróżniczka, już długo podróżowała po świecie, lecz nigdy nie nawiązała większego kontaktu z innym człowiekiem, może przez swą 'odmienność’… Ale za niedługo, wszystko ma się zmienić.
Przeżyć. Zabić. W Psim Ogrodzie uczono tylko tych dwóch rzeczy. Nikogo nie obchodziły czyjeś uczucia ani ból. Nie było wyjścia. Musiałeś być zabójcą.
,,Minęło chyba dziesięć lat, a mimo wszystko pamiętam wszystko to co widzę.”
,,[…] Jak zakleić rany na sercu moim stare?/Może życie da mi jakąś radę…[…]”
Czy da się stracić głowę dla kogoś w ciągu dziesięciu dni? Raczej nie. Ale ja nazywam się Suryeon Park. Dla mnie nie ma rzeczy niemożliwych.
«Biegli niemal ramię w ramię. Rozmarynowa Łapa lekko wyprzedzał białą kotkę, która robiła wszystko by nie zwolnić»
„Some people are meant to fall in love each other, but not meant to be together.”
Szybsza, lepsza, wygodniejsza
![•Game od life• |Prologue [000]|](https://samequizy.pl/wp-content/uploads/2024/04/15/images_465fac3761f66.jpg)
