,,(…) niektórym brakuje tego światła, nadziei, która wypełnia cały organizm. Pomoc to jedyne, co należy im wtedy nieść, jednak niektórzy widzą, a nie potrafią…”
„I’m screaming out Can you hear me? I bleed for you Forever I will lie awake I would Die For You! I see the truth I’ve given you my heart to break I would Die For You!”
„So close, no matter how far. It couldn’t be much more from the heart. Forever trusting who we are. And nothing else matters.”
wzbiera się we mnie odwaga, a ja mam ochotę wykrzyczeć ci wszystko, co siedzi we mnie od tych kilkunastu lat; chcę pokazać ci wreszcie melodię mojej duszy, która w zasadzie jest tylko niemym krzykiem
Mam już dość tylu straconych szans, czas na ewakuację. Zaczęło się dobrze, a teraz chaos z wszystkiego drwi — zawiódł awaryjny plan i nikt nas nie uratuje.
I będę dumna z każdego kroku, każdego uśmiechu i każdej łzy płynącej po mym policzku, jeśli tylko mnie nie opuścisz i nie wyśmiejesz, siostro.
Teraz patrz, jak wygrywam grę zwaną życiem, nie mając uczuć. Tak, jak ty nie miałeś ich wobec mnie, ja nie mam wobec nikogo.
,,Skoro Ty mnie już nie chcesz, to dlaczego ktoś inny miałby chcieć Ciebie, James? […] Sam w końcu przyznasz, że beze mnie jesteś zgubiony, kochanie, to tylko kwestia czasu.”
Historia pewnej dziewczyny zapisana na kartach bordowego pamiętnika z ususzoną różą w środku.
Dlaczego przy zabawie Twoimi uczuciami, tylko tej jednej emocji nie udało mi się wywołać?
inni tworzą nie całkiem udany związek frazeologiczny, a ona wychodzi z siebie na krótki spacer po oszronionych włościach, które nigdy nie należały do niej
nienawidzę twych łez. nienawidzę swych ran. nienawidzę nienawiści jaką darzysz siebie, chociaż to ja powinienem jej domem być.
Byłam głupia jeszcze bardziej niż jestem na ten moment. Wydawało mi się, że dam radę, ale sam widzisz co sobie zrobiłam.
Istnieje jedna zasada — ona jest poza Twoim zasięgiem. Jeżeli ją tkniesz, możesz zamawiać garnitur, bo znajdę Cię na każdym końcu świata i zabiję z zimną krwią. A teraz przygotuj się na próbę.
Through the window glass, I look at the drops of autumn drizzle. I feel the taste of dry rain on a dirty face.
Mówi się, że jaka matka taka córka, lecz co jeśli córka nie miała jak poznać matki?
Tyle lat wyzwisk. Tyle litrów łez wylanych przez niego. Tyle ton smutku pomieszanego z bólem, nadanych jego imieniem. Tyle nienawiści leżącej w sercu. Czy to wszystko może zamienić się w miłość?
Wybaczcie, ale nie ma we mnie już ani grama człowieczeństwa, a moja dusza jest zbyt pusta, by zrozumieć, że jesteście ludźmi więc mówię Wam ostatnie dobranoc w Waszym życiu.
Klaus złożył tę przysięgę nie tylko wobec swojej rodziny, ale jeszcze jednej osoby. — Rosalie, heretyczka żyjąca tyle co Pierwotni przyjeżdża do Marcela w odwiedziny, ale zastaje tam nie tylko jego…
Wzdycham i wzruszam ramionami. Co łączyło mnie z tym człowiekiem? Chyba wszystko co najpiękniejsze.
Nie dawałeś mi miłości pomimo, że swoim tonem głosu mi ją obiecałeś. Nie znaliśmy się, a mimo to zachowywałeś się jakbyś mnie znał od lat. Byłeś dobrym kłamcą, ale ja nie byłam głupia.
Marzenia to wspaniała strefa w naszym umyśle. Dzięki nim mamy po co codziennie wstawać z łóżka i walczyć z przeciwnościami losu, które utrudniają nam to na wszelkie możliwe sposoby.