❝”Porzuć swe marzenia”. Te słowa docierają do moich uszu — wybrzmiewają głośno w mojej głowie. Rozpacz wzrasta, pełne nadziei niebo zostaje przesłonięte przez was mrokiem.❞
❝”Porzuć swe marzenia”. Te słowa docierają do moich uszu — wybrzmiewają głośno w mojej głowie. Rozpacz wzrasta, pełne nadziei niebo zostaje przesłonięte przez was mrokiem.❞
,,Dziś znów dusi mnie papierosa dym, odurzasz mnie zapachem tym. Śmiejesz się, jakie to zabawne – pragniesz na własne oczy zobaczyć jak upadnę.”
„[…] Lecz wciąż życie me szczęśliwym ślepo jest zwane. Tak naprawdę jest to przekleństwo na mnie zesłane […]”
„Pomocy szukałam, dołki wykopane przez ciebie wciąż napotykałam. Niegdyś fałszywe wsparcie w tobie widziałam, teraz tylko rany dostrzegałam”
Mimo nieustannych prób serce dalej boli, a łzy lecą.
nie cierpię widzieć Cię uśmiechniętego. pragnę spalić Twoje szczęście. samo myślenie o tym sprawia mi satysfakcję… oczy psychopaty, przepełnione bólem. moim bólem.
Wyrzucona z domu, staram się wykorzenić zgniliznę tego świata.
Czasem chciałabym, żeby ktoś zobaczył, że tonę. Że się duszę. Ale robię to tak cicho, że nikt nie widzi.
Nie bałam się, mamo; nikt mnie nie porwał. Odeszłam sama.
Ciemności, moja przyjaciółko, czy pozwolisz mi nareszcie czuć?
haven’t i given enough?
Kiedyś była dla niego najważniejsza. Teraz oboje darzą się jedynie nienawiścią. Chociaż… może to tylko kłamstwa?
,,Milczenie. Duszności. Bicie serca. Żyły. Zęby. Kolejne uderzenie serca. Kolejny oddech. Serce. Wdech. Serce. Wydech. Niech to się skończy. Błagam.”
Bo kim ja jestem? Drugą opcją. Tą niechcianą i najcichszą osobą. Tą, która przygląda się z boku. Tą, którą zasypują pytaniami „Jak się czujesz” i „Co u Ciebie”, a ja nie wiem co u mnie.
chowałam słowa w kieszeniach, bo mogłabym nimi przeszkadzać
Życie… jest. Boli, pozostawia szramy, testuje cierpliwość, śmieje się na twe łzy, by na koniec czule otulić.
Śmierć wraz z roztrzaskaną nadzieją wisi nad małym kawałkiem plastiku, dryfującym razem z dwójką rodzeństwa – tylko czy cokolwiek poza prawdą zaburzy oczekiwanie na zgon?
„Wcześniej nie miałem pewności czym jest, i nie dotykałem jej myśląc, że to kwas. Teraz nabrałem pewności, że dopóki jej nie wypiję, nie wykończy mnie, nie fizycznie. Była zwykłym atramentem(…)”
— Co się dzieje. Powiedz, proszę — poprosiła mnie, już po raz któryś tego dnia, Lilith. Byłyśmy w szkole, była akurat przerwa. Siedziałyśmy na korytarzu, zaraz miała być godzina wychowawcza. — proszę.
A dziś… życzę Ci szczęśliwego Nowego Roku – beze mnie.
Wiem, że miałam już nad tym nie rozpaczać, ale przecież ja straciłam ojca!
Spaliłeś nas, nie ogniem złości, ale brakiem walki. Nie zdradą, lecz tym, że pozwoliłeś mi odejść bez słowa.
do wszystkich, których kiedykolwiek przekląłem. wersja, której nie boję się pokazać.
Przed świętami głosy zwyciężą. Może wtedy zaznam wreszcie spokoju. Ty też to zrobisz, nie bój się.
Tam, gdzie miało być moje imię, rozkwitła jej obecność. I ja zostaję cieniem, który patrzy i pali się od środka, który kocha, nienawidzi i nie może odejść.
„Bo tylko dzięki tej masce był w stanie jeszcze utrzymywać się na powierzchni.”
Nie chciał być obok – chciał być mną.
Od teraz jestem introwertyczką – nie z wyboru, lecz z konieczności. Osobą, która wiele w życiu przeżyła, a każda rana zostawiła trwały ślad.
W Nibylandii nikt nie jest samotny. Niestety szczęście nie może trwać wiecznie. Trzeba wybrać pomiędzy ocaleniem siebie, a domu. | 16+
Zamknęłam drzwi, nie trzaskiem, nie wrzaskiem. Zamknęłam je ciszą, której nie chciałeś słyszeć.
Szybsza, lepsza, wygodniejsza
![★ Tam, gdzie kończy się ból. ★ — [1/3]](https://samequizy.pl/wp-content/uploads/2026/01/25/images_09a071f7754fe1.jpg)
![|CRASHOUT| »The scream of the truth« ~One Shot [??]~](https://samequizy.pl/wp-content/uploads/2025/08/19/images_0c7b2938539b.jpeg)
