Nikt nie zrozumie jak ciężka może być praca płatnego mordercy, tym bardziej nikt nie zrozumie bólu, gdy miłość Twojego życia znika na Twoich oczach, przez własne błędy.
Pusta klasa po lekcjach. Dwa kartony soku na dachu. On wie, dlaczego ona nagle zapomina zeszytów. ❝Może wolność to nie miejsce. Może to ludzie❞. Każde popołudnie to rytuał. Każde popołudnie to wybór.
|SKZ SCHOOL AU| Nowa szkoła. Stara reputacja. Czasem łatwiej być tą, za którą cię mają, niż walczyć z prawdą. Dopóki ktoś nie zacznie zadawać niewygodnych pytań. I nie skradnie twojego serca.
Ta zima była wyjątkowo piękna w Korei. Jisung i Minho zostali sami, by ozdobić dom. Ale wtedy doszło do czegoś… co będzie prowadziło do trudności w ich życiu…
,,Kiedy zbliżamy się do końca, na który liczyliśmy, spotkamy się poza ślepym punktem” Graphic by @Yizoo
„Where is Felix? – someone asks, and then everyone sees that he is not there”
– Dobro i zło jest jedynie wytworem człowieka. – westchnął jasnowłosy nie odrywając wzroku od okna. – Stworzonym, aby szufladkować ludzi…
On stał za jego własną zgubą. Stworzył dzieło, które było początkiem jego kariery, oraz początkiem jego powolnego i bolesnego końca. Bo pomoc ukochanym, nie powinna być tak bezlitosna, prwada?
Ponieważ wszystkie te małe rzeczy, które robisz, są tym, co przypomina mi, dlaczego się w tobie zakochałem. I kiedy jesteśmy osobno i tęsknię za tobą, zamykam oczy i jedyne co widzę to ty…
W pustym sklepie o 22:17 zaczyna się ich rytuał. Mleko, papierosy, lizak. Cisza, która łączy bardziej niż słowa. Aż pewnej nocy on mówi: ❝Jutro mnie nie będzie❞. I zostawia więcej niż resztę.
Dziewczynka, która stworzyła przyjaciela, by przetrwać ciszę świata. Gdy dorosła, zrozumiała, że był głosem jej siły – i że nigdy nie była naprawdę sama.
Czy głęboka wiara w to, że rzecz nieożywiona stanie się istotą żywą może być niebezpieczna? Każde życzenie należy dokładnie przemyśleć…
,,- A więc Park Yejin? – spytał, spuszczając wzrok na kartkę papieru, którą trzymał w dłoni, po czym uśmiechnął się pod nosem. – Powiedz, jak się tu znalazłaś?” Graphic by @Yizoo
Dnia 8. lutego Han Jisung posłuchał się przyjaciela w dwóch aspektach – szczęśliwy, z uśmiechem na ustach myśląc pozytywnie o życiu, spalił budynek szkoły po sam popiół.
Teraz samotnie kroczę tą skutą lodem ścieżką, moje kroki są coraz wolniejsze, jakby w zwolnionym tempie. Idę do przodu, gdy wszystko jest czarno-białe i staję się niczym przeszłość ujęta na zdjęciach.