„Najbardziej odczujesz brak jakiejś osoby, kiedy będziesz siedział obok niej i będziesz wiedział, że ona nigdy nie będzie Twoja.”
„Najbardziej odczujesz brak jakiejś osoby, kiedy będziesz siedział obok niej i będziesz wiedział, że ona nigdy nie będzie Twoja.”
„nie dane mi się było cieszyć Tobą, miły! na chwilę, przez moment moje pochwyciły Twoje dłonie: z pragnieniem nędznym, ażeby nigdy rozstawać się nie było potrzeby…”
Britney, Alexis i Juliette – trzy przyjaciółki, które w szkole udają, że wszystko gra, choć każda z nich niesie coś pod skórą. Pojawiają się pierwsze sygnały, że między nimi zaczęło się coś psuć.
Kto raz przekroczył Styksu nurt chłodny, ten już nie wraca — to los nieuchronny…
,,Czuję się jakbym straciła siebie/Chociaż teraz lepiej mi się wiedzie[…]’’
Historia czternastoletniej Maddie, która próbuje odnaleźć siebie w świecie pełnym dymu, ciszy i zbyt dużych oczekiwań.
Codziennie chcę sięgnąć po używki – zapomnieć Poczuć smak alkoholu w ustach To źle? I tak mnie nic nie uratuje.
,,Milczenie. Duszności. Bicie serca. Żyły. Zęby. Kolejne uderzenie serca. Kolejny oddech. Serce. Wdech. Serce. Wydech. Niech to się skończy. Błagam.”
A jednak, gdy zamykam oczy, twoja obecność jest tak bliska, jakby śmierć nie miała prawa odebrać wszystkiego.
On zgubił się we własnych obsesjach, ona we wszystkim co prawdziwe. Nikt nie chciał ich odnaleźć, dlatego zrobili to sami. Los nie jest dla nich łaskawy, ale najgorsze mają za sobą, prawda?
Stałam się pusta. Mój wzrok nic nie mówił. Ciało dawało małe znaki. Włosy wypadały. Mniej jadłam.
[…] Trzy lata od mnie młodsza Louis Alffye była moją najlepsza przyjaciółką z dzieciństwa i nawet Col nie mógł jej dorównać. […]
– Chcę poczuć krew, chcę, aby życie się skończyło… – Szepnął, modląc się do klanu Gwiazdy. – CHCĘ POCZUĆ KREW. – Chcesz poczuć krew? – Usłyszał przerażający głos z oddali.
do wszystkich, których kiedykolwiek przekląłem. wersja, której nie boję się pokazać.
Spadają z nieba na rzecz innych, bo nie widzą własnego światła, tak właśnie robią nasi smutni piękni aniołowie.
Nie wiem co tu jeszcze robię|Złamany anioł we mnie nie daje spać|Chcę, by było po wszystkim|Aby uczucia zniknęły.
But maybe… Maybe some stories were meant to be sad… From the beginning.
„Bo tylko dzięki tej masce był w stanie jeszcze utrzymywać się na powierzchni.”
Opowieść pisana z perspektywy młodej dziewczyny, którą każdy ocenia jako złą osobę, tak naprawdę nie znając jej wnętrza. Jest zdemoralizowana, ale czy to na pewno jej wina?
,,Blask mroczny, lecz intensywny mi daje/Rzeczy, przy których serce ludzi się kraje”
Najpierw łzy i smutek. Potem blask i radość. Opowieść o tym, co boli… i co leczy.
«jedyne, co mogę, to płonąć sam sobie. Choć całą siłą pragnę, byś stanęła znów na mej drodze.»
Nic po dawnej mnie nie zostało, kiedyś to tak nie bolało. Bańka szczęścia pękła, upadła nadzieja – nikt mnie już w całość nie pozbiera.
Ona była szarą myszką,o problemach psychicznych. On był gwiazdą, popularny i cool. Jednak gdy zaczął spadać na dno tylko ona usłyszała nieme wołanie o pomoc. Okazuje się że muszą pomóc sobie nawzajem.
Jestem tylko… Nic nie znaczącą poetką. Nie ma znaczenia, co piszę. I tak nikt nie przeczyta.
Krótka, wzruszająca historia o stracie, smutku i nadziei. Nawet w ciszy lasu można odnaleźć ciepło. Czasem jedno spojrzenie wystarczy, by pustka zaczęła się wypełniać.
W świecie pełnym głosów on istnieje cicho — niewidzialny, zapomniany, codziennie przy tej samej ławce.
Kupił jej czarne kwiaty. Czarne kwiaty i przeprosiny. Czarne kwiaty i czarne łzy. Czarne kwiaty symbol żałoby.