[…] W oczach bogini pojawił się ogień i nienawiść, a ona sama, wykazała to, co kryła w środku – ból po stracie kogoś bliskiego […]
[…] W oczach bogini pojawił się ogień i nienawiść, a ona sama, wykazała to, co kryła w środku – ból po stracie kogoś bliskiego […]
„Rozmyślam o każdym słowie, które krąży w mojej głowie. Niektóre z tych wspomnień to wydarzenia, o których każdy zapomniał, ale mój mózg i tak je wspomniał”
Ludzie nie odchodzą, bo przestają kochać. Odchodzą, bo dali ci wszystko, co mieli do dania. Teoria przystanków — dla tych, którzy wciąż biegną za odjeżdżającym pociągiem.
Czy jest litość dla tyrana, który zabił w sobie sens? Czy ktoś kiedyś mi wybaczy…? Czy ja mogę wolny być…? Czy też Piekło jest jedynym tronem, dla takiego króla jak ja…?
Gdybym tylko potrafił powiedzieć ci te słowa, mógłbym wyjść z ciemności i tak szybko znaleźć się w twoich ramionach.
She was like everyone and yet not enough…
„Zrobiło jej się cieplej, odzyskała energię i mogła wstać, ale widok, który ujrzała przed oczami, nie był pocieszający. Na widok szarej, nieruchomej sterty futra zwiesiła pysk.”
dear diary, people just change, i change, okay?! i feel so bad. i’m mad and very stressed. i think i’m not god person.
Pierwsza z trzech części „Świetliki”, czyli połączenie dramatu i świąt.
A róża? Może różowa…
Wyrzucona z domu, staram się wykorzenić zgniliznę tego świata.
Nie u każdego święta to choinka i jedzenie – u niektórych to cmentarz i wspomnienia.
Czy czasami masz wrażenie, że ty i ja jesteśmy magnesami? Bo jak nie, to jak to jest, że tak się przyciągamy?
Czy Fotograf Przeszłości może zmienić się w Fotografa Jutra? Czy Mat wreszcie zmieni kierunek – i zamiast patrzeć wstecz, spojrzy przed siebie? Cokolwiek się stanie nie oznacza to, że zapomni…
„Najbardziej odczujesz brak jakiejś osoby, kiedy będziesz siedział obok niej i będziesz wiedział, że ona nigdy nie będzie Twoja.”
Rozpamiętuję to spojrzenie, kiedy byliśmy najbliżej siebie I nie pamiętam, jaki miałeś kolor oczu.
She was called gifted, nobody saw her hard work…
To wszystko było zbyt idealne.
– Dlaczego mi to zrobiłaś, Rei? -powtórzyłam. Nikt nie odpowiedział. Nie musiał. Wystarczyła cisza.
Jak to zmienić?
Wiersz o samotności wśród ludzi.
„[…] Lecz wciąż życie me szczęśliwym ślepo jest zwane. Tak naprawdę jest to przekleństwo na mnie zesłane […]”
Ale myśli nie pozwalają.
Przyjaźń pomiędzy Liamem, a Brielle była perfekcyjna, dopóki wszystko nie zaczęło się psuć. Nowi przyjaciele w Hogwarcie, oraz jej sympatia, odsunęli ich od siebie…
Samotność cicho siada obok, nie pyta, czy może — po prostu jest.
Was I putting my pieces together or hers?
Anoreksja i depresja zniszczy Ci życie szybciej niż cokolwiek innego. Albo i nawet zabierze je. To najpotężniejszy duet – strzeż się ich!
W szkolnej łazience kończy się cicha tragedia Yeri, zwanej „Yeti” – wyśmiewanej, niezrozumianej dziewczyny, która próbowała istnieć w świecie, gdzie wrażliwość boli bardziej niż samotność.
Lecz, kochanie, na wszystko jest odpowiedź.
do wszystkich, których kiedykolwiek przekląłem. wersja, której nie boję się pokazać.
Szybsza, lepsza, wygodniejsza
![Between black and pink rose [One-Shot]](https://samequizy.pl/wp-content/uploads/2025/12/14/images_b16a6d16d72d.jpeg)
