,,The crown has fallen from my head, Love, along with the colors within me, has faded. I am no longer a queen, I give the crown to you. I give it to you, now I burn in the fire…”
,,The crown has fallen from my head, Love, along with the colors within me, has faded. I am no longer a queen, I give the crown to you. I give it to you, now I burn in the fire…”
Czy jest litość dla tyrana, który zabił w sobie sens? Czy ktoś kiedyś mi wybaczy…? Czy ja mogę wolny być…? Czy też Piekło jest jedynym tronem, dla takiego króla jak ja…?
Gdybym tylko potrafił powiedzieć ci te słowa, mógłbym wyjść z ciemności i tak szybko znaleźć się w twoich ramionach.
„Zrobiło jej się cieplej, odzyskała energię i mogła wstać, ale widok, który ujrzała przed oczami, nie był pocieszający. Na widok szarej, nieruchomej sterty futra zwiesiła pysk.”
dear diary, people just change, i change, okay?! i feel so bad. i’m mad and very stressed. i think i’m not god person.
You wanted me to become a dream, but I became a nightmare that will never leave you.
Nie u każdego święta to choinka i jedzenie – u niektórych to cmentarz i wspomnienia.
Czy czasami masz wrażenie, że ty i ja jesteśmy magnesami? Bo jak nie, to jak to jest, że tak się przyciągamy?
Czy Fotograf Przeszłości może zmienić się w Fotografa Jutra? Czy Mat wreszcie zmieni kierunek – i zamiast patrzeć wstecz, spojrzy przed siebie? Cokolwiek się stanie nie oznacza to, że zapomni…
„Najbardziej odczujesz brak jakiejś osoby, kiedy będziesz siedział obok niej i będziesz wiedział, że ona nigdy nie będzie Twoja.”
„nie dane mi się było cieszyć Tobą, miły! na chwilę, przez moment moje pochwyciły Twoje dłonie: z pragnieniem nędznym, ażeby nigdy rozstawać się nie było potrzeby…”
Britney, Alexis i Juliette – trzy przyjaciółki, które w szkole udają, że wszystko gra, choć każda z nich niesie coś pod skórą. Pojawiają się pierwsze sygnały, że między nimi zaczęło się coś psuć.
Kto raz przekroczył Styksu nurt chłodny, ten już nie wraca — to los nieuchronny…
– Dlaczego mi to zrobiłaś, Rei? -powtórzyłam. Nikt nie odpowiedział. Nie musiał. Wystarczyła cisza.
„[…] Lecz wciąż życie me szczęśliwym ślepo jest zwane. Tak naprawdę jest to przekleństwo na mnie zesłane […]”
Usta moje milczą, nie znam twarzy twojej, a podłoga mi ostoją, trumna od rąk twoich mi pokojem.
Przyjaźń pomiędzy Liamem, a Brielle była perfekcyjna, dopóki wszystko nie zaczęło się psuć. Nowi przyjaciele w Hogwarcie, oraz jej sympatia, odsunęli ich od siebie…
Powietrze drży Twoim imieniem, wypowiedzianym za późno, a moje dłonie nadal szukają Twojej dłoni, której nie zdążyłem złapać.
Anoreksja i depresja zniszczy Ci życie szybciej niż cokolwiek innego. Albo i nawet zabierze je. To najpotężniejszy duet – strzeż się ich!
W szkolnej łazience kończy się cicha tragedia Yeri, zwanej „Yeti” – wyśmiewanej, niezrozumianej dziewczyny, która próbowała istnieć w świecie, gdzie wrażliwość boli bardziej niż samotność.
do wszystkich, których kiedykolwiek przekląłem. wersja, której nie boję się pokazać.
Spadają z nieba na rzecz innych, bo nie widzą własnego światła, tak właśnie robią nasi smutni piękni aniołowie.
Nie wiem co tu jeszcze robię|Złamany anioł we mnie nie daje spać|Chcę, by było po wszystkim|Aby uczucia zniknęły.
But maybe… Maybe some stories were meant to be sad… From the beginning.