dear diary, people just change, i change, okay?! i feel so bad. i’m mad and very stressed. i think i’m not god person.
dear diary, people just change, i change, okay?! i feel so bad. i’m mad and very stressed. i think i’m not god person.
You wanted me to become a dream, but I became a nightmare that will never leave you.
Nie u każdego święta to choinka i jedzenie – u niektórych to cmentarz i wspomnienia.
Czy czasami masz wrażenie, że ty i ja jesteśmy magnesami? Bo jak nie, to jak to jest, że tak się przyciągamy?
Czy Fotograf Przeszłości może zmienić się w Fotografa Jutra? Czy Mat wreszcie zmieni kierunek – i zamiast patrzeć wstecz, spojrzy przed siebie? Cokolwiek się stanie nie oznacza to, że zapomni…
„Najbardziej odczujesz brak jakiejś osoby, kiedy będziesz siedział obok niej i będziesz wiedział, że ona nigdy nie będzie Twoja.”
„nie dane mi się było cieszyć Tobą, miły! na chwilę, przez moment moje pochwyciły Twoje dłonie: z pragnieniem nędznym, ażeby nigdy rozstawać się nie było potrzeby…”
Britney, Alexis i Juliette – trzy przyjaciółki, które w szkole udają, że wszystko gra, choć każda z nich niesie coś pod skórą. Pojawiają się pierwsze sygnały, że między nimi zaczęło się coś psuć.
Kto raz przekroczył Styksu nurt chłodny, ten już nie wraca — to los nieuchronny…
,,Czuję się jakbym straciła siebie/Chociaż teraz lepiej mi się wiedzie[…]’’
Historia czternastoletniej Maddie, która próbuje odnaleźć siebie w świecie pełnym dymu, ciszy i zbyt dużych oczekiwań.
Codziennie chcę sięgnąć po używki – zapomnieć Poczuć smak alkoholu w ustach To źle? I tak mnie nic nie uratuje.
,,Milczenie. Duszności. Bicie serca. Żyły. Zęby. Kolejne uderzenie serca. Kolejny oddech. Serce. Wdech. Serce. Wydech. Niech to się skończy. Błagam.”
A jednak, gdy zamykam oczy, twoja obecność jest tak bliska, jakby śmierć nie miała prawa odebrać wszystkiego.
Usta moje milczą, nie znam twarzy twojej, a podłoga mi ostoją, trumna od rąk twoich mi pokojem.
Przyjaźń pomiędzy Liamem, a Brielle była perfekcyjna, dopóki wszystko nie zaczęło się psuć. Nowi przyjaciele w Hogwarcie, oraz jej sympatia, odsunęli ich od siebie…
Powietrze drży Twoim imieniem, wypowiedzianym za późno, a moje dłonie nadal szukają Twojej dłoni, której nie zdążyłem złapać.
Anoreksja i depresja zniszczy Ci życie szybciej niż cokolwiek innego. Albo i nawet zabierze je. To najpotężniejszy duet – strzeż się ich!
W szkolnej łazience kończy się cicha tragedia Yeri, zwanej „Yeti” – wyśmiewanej, niezrozumianej dziewczyny, która próbowała istnieć w świecie, gdzie wrażliwość boli bardziej niż samotność.
do wszystkich, których kiedykolwiek przekląłem. wersja, której nie boję się pokazać.
Spadają z nieba na rzecz innych, bo nie widzą własnego światła, tak właśnie robią nasi smutni piękni aniołowie.
Nie wiem co tu jeszcze robię|Złamany anioł we mnie nie daje spać|Chcę, by było po wszystkim|Aby uczucia zniknęły.
But maybe… Maybe some stories were meant to be sad… From the beginning.
„Bo tylko dzięki tej masce był w stanie jeszcze utrzymywać się na powierzchni.”
Opowieść pisana z perspektywy młodej dziewczyny, którą każdy ocenia jako złą osobę, tak naprawdę nie znając jej wnętrza. Jest zdemoralizowana, ale czy to na pewno jej wina?
,,Blask mroczny, lecz intensywny mi daje/Rzeczy, przy których serce ludzi się kraje”
Najpierw łzy i smutek. Potem blask i radość. Opowieść o tym, co boli… i co leczy.
«jedyne, co mogę, to płonąć sam sobie. Choć całą siłą pragnę, byś stanęła znów na mej drodze.»