„Zapach ten mnie dusi // lecz coraz bardziej kusi”
„Zapach ten mnie dusi // lecz coraz bardziej kusi”
„Mieliście być tymi, którzy mnie wspierają // staliście się tymi, co nadzieję mi odbierają.”
„Zrobili ze mnie poetę // któremu skrzydła zostały podcięte”
„Pomocy szukałam, dołki wykopane przez ciebie wciąż napotykałam. Niegdyś fałszywe wsparcie w tobie widziałam, teraz tylko rany dostrzegałam”
„Umarłam już dawno temu / jestem tu, lecz nie wiem czemu”
„Ludzie odchodzą co dnia w nieznane / karty przez los są dawno rozdane.”
„I can’t sleep and this night is dragging on forever”
„My love for you is like stars in the sky”
Jeśli miałabym komukolwiek wytłumaczyć, jak działa życie, opowiedziałabym mu, o tych wszystkich kroplach, które tak jak my, rodzą się, żyją i umierają.
Bo każda z nas jest początkiem języka, którego świat dopiero się uczy.
Piszę do ciebie, nie żeby wrócić, tylko żebyś wiedział, że wciąż świecę. Bo byłam twoim diamentem. I wiesz co? Diamenty są wieczne.
She was like everyone and yet not enough…
Poetycka wędrówka przez lęk, wysiłek i zachwyt — od ciężaru pierwszych kroków po moment, w którym piękno przestaje być celem, a staje się sposobem istnienia.
A ludzie wciąż toną w grzechu i toną w miłości, gdy czas nieubłaganie gna ku przyszłości. Skoro życie jest jedno, niech z niego korzystają, niech dumnie idą przed siebie i szczerze kochają.
„Jestem inna niż wcześniej // doświadczyłam zamiany wielkiej”
„Kiedyś ktoś się mnie zapytał // jak kolor złoty osobie niewiadomej bym opisał”
„Nienawidzę tego, kim się stałam // zupełnie inną być chciałam.”
„Nikt mnie nie oszczędzał, dorosłym dzieckiem się stałam. Strat, bólu i cierpienia co jak sztylet w moje serce się wbijały dosięgnąć musiałam.”
W mojej duszy nic już nie pozostało / poczucie pustki wcale mnie nie zabolało.
„Kompleksy mogą namieszać w głowie / nawet najpiękniejszej osobie”
Znów posyłasz w moją stronę uśmiech…
„I saw strawberry fields in the reflection of your eyes” (miniaturka od @Lunterka_Demon.)
Samotność cicho siada obok, nie pyta, czy może — po prostu jest.
Spadają z nieba na rzecz innych, bo nie widzą własnego światła, tak właśnie robią nasi smutni piękni aniołowie.
Szybsza, lepsza, wygodniejsza
