Znajome kroki na klatce schodowej, a potem czaicie się w półcieniu słów. Jesteś tak blisko, lecz tylko na chwilę, nim znów udasz, że nic nie ma tu.
aklivka.
I będą na wieki kwitnąć kwiaty, w ogrodach pięknych, liliowych, naród gorzkiej osady zaczerpnie w końcu osłody.
„I Ty, właśnie Ty będziesz moją damą! I Ty, tylko Ty będziesz moją panią!”
Dwie dusze, tysiące kilometrów i sekrety skrywane na dnie serca. W czasach, gdy troski i radości przelewano inkaustem na kruchy pergamin, dwie wierne przyjaciółki wymieniają między sobą poetycki list.
I cóż mi powiesz, były kochanku, skoro nie uzupełnisz swego braku? Co chcesz przekazać swymi czynami, gdy znowu stajesz przed moimi drzwiami?
Każdy z nas nosi w sobie historię, której nie potrafi opowiedzieć własnymi słowami. Czasem jednak robi to za nas literatura. Skorzystaj z okazji i sprawdź kto przemawia przez Twoją duszę!
Czuję każdym skrawkiem myśli, że ktoś tak daleki może być równocześnie tak niewiarygodnie bliski.
Bo tylko ta, która jest różą, muzą i mapą u boku, przeprowadzi go bezpiecznie przez najciemniejszą noc.
Kliknij i odpowiedz na kilka prostych pytań, które pomogą odkryć, jaka stara piosenka najlepiej oddaje Twój charakter i nastrój. Sprawdź, która muzyczna klasyka pasuje do Ciebie najbardziej!
Przeznaczenie nie wymagało jednak spektakularnych scenografii, nigdy nie wymaga. Wystarczył zwykły, niepozorny róg ulicy, nieuważny krok psa i cień uśmiechu kogoś, kogo nie widziało się dekady.
Ach, tak… napiszę coś o szczęściu, może o rzece, co piękna i wartka? Otulę tę krainę swym rymem, niech wersy płyną jak jasna kartka.
Byłam już jedną z nich, setki razy, zastąpiona tak nagle jak nowy egzemplarz, bo w twoim sercu zostawiałam skazy.
Żadna woda nie ugasi pragnienia miłości, tym bardziej że ta pani nie ma litości. Tyś zaginął na wieki stałe, listu żadnego nie zostawiłeś wcale.
Klikając w ten quiz przekonasz się, co takiego może robić twoja bratnia dusza.
Oto pierwsza część zgadywanki profilowego z użytkownikami sameQuizy!
Wejdź i się zapisz!
Sprawdź i przekonaj się czy uda Ci się rozpoznać to słowo w innych językach!
Czy ty też w te wakacje jadłeś już lody? Przeżyłeś nadzwyczajną przejażdżkę rowerami? A może to głosowanie pokaże Ci co jeszcze masz do odhaczenia? Zagłosuj!
Odpowiedz na te kilka pytań i przekonaj się czy w wakacyjne dni serce zabije ci mocniej!
Patrzę na ciebie jak na stare zdjęcie krzywe, prześwietlone, a i tak boli gdy z żalu tak pisze, gdy ze złości uginają mi się nogi.
Zatańczę z nim wśród deszczu, gdy noc się w skórę boleśnie wbije, gdy chłód zamiast zachwytu po kręgosłupie spłynie.
Krążyłam krótko i bez skutku wszelkiego, byłam pewna upadku swego. Do tej pory żyć to trud ogromny, bawię się niechlubnie w literackie metafory.
Promyki słońca rozmyte w dłoniach, błyszczysz blado dla mamy mojej, świecącą drogę do marzeń jej wskażą
Nie mogę zapomnieć o niezagojonych ranach O lukach, w których szukałam ciebie do rana
Bo każde słowo to szept, co w ciemności szuka, Do zamkniętych drzwi nadziei cicho puka. Nawet jedna łza, co po policzku spłynie, Może być mostem w najcięższej godzinie.
Widzę tylko jak palą się światłem te z zimnego szkła witraże. I gdy leżę w ciszy, gdy serce odpoczywa, jej śpiew jak mantra mnie do siebie wzywa. Nie chcę jej słuchać, błagam by przestała…
W filiżance drzemie smoła, gęsta i gorąca, nie to co nijaki trunek, gardło trujący, wciąż niewystarczający. Budzi zmysły dymnym aromatem, gdy poranek jeszcze śpi.
Starsze panie lubią młodych zagadywać jak to teraz u nich mija. I miłosne swe rozterki w sercach chowają, choć wciąż w ich oczach dawny blask ludzie odnajdą.
Gdy znów mnie spotka ta biała droga, Co lśni jak gwiazdy, jasna i złoga, Nie zawracając, wpadnę w Utopię, Gdzie własny grób swym skarbem wykopie.
Dziś słońce nad nami, to dobry jest znak. Gdzieś rodzą się nowi poeci i czuje każde z tych dzieci wolności smak.
W wazonie znów gnije ta biała lilija, blask dnia w cieniu powoli się zmywa. To, co żyło, w mroku się teraz wije, bo ogień pochłania tylko lilije.
Me myśli mijają się z sensem, gdy wątpliwości przybywa. Czy na to serce zasługuję? Czy miłość jest sprawiedliwa?
W lustrze widzi odbicie obce i dalekie, staje się powoli czasu ściekiem. Wszystkie pragnienia, co kiedyś płonęły, dziś w mroźnej ciszy dawno już zasnęły.
aklivka.