„Myślałam, że mnie kochasz. Teraz na tę absurdalną myśl czuję smak słodkiej goryczy…”
„Myślałam, że mnie kochasz. Teraz na tę absurdalną myśl czuję smak słodkiej goryczy…”
To było już tak dawno, kilkanaście lat temu. A jednak przeżywane w przeszłości uczucie powróciło nieoczekiwanie, mącąc rozum, rodząc niepokój w sercu i nie pozwalając pogodzić się z teraźniejszością.
„Ona jest jasna niczym dzień…. a ja to mroku własnego cień”
Oczy piękne, lecz ona strachu się boi.
W swojej własnej głowie nie czuł się bezpiecznie.
„Cóż ja takiego w Tobie zobaczyłam, że od razu się zakochałam?”
Zapach fajek dobrze mi się kojarzył Bo znałam chłopca, który dużo marzył
Dlaczego to akurat ty zostawiłeś mnie samego na tym okropnym świecie? ?
Nie chciałam mu pomagać. Nie takiej wersji jego. Tyle, że się bałam. Byłam przerażona widząc ten wzrok. Wzrok mordercy.
,,Nie Vien, to się tak nie skończy, nie tym razem…”
Nie chcę cierpieć już nigdy więcej Ale to nieuniknione jak ta jesień
Idzie jesień Liście spadają z drzew Zupełnie jak Ja spadam W swój dół
Ta jesień będzie smutna, bo bez Ciebie spędzona…
Zabierz tę miłość, przez nią nie mogę spać.
Nie warto mieć przyjaciół. Chyba, że nie boisz się ich tracić.
„Pragnę mieć jej duszę czułą, którą tak skrycie miłujesz”
Mówiłam, ale nikt nie słuchał Jak odzyskać spokój ducha?
,,Święta to czas cudów i przegranych spraw. Ja jestem szczęśliwa, bo cię spotkałam. Dbałeś o mnie, kochałeś mnie.”
Nie zawsze warto słuchać naszej głowy. Czasami bywa dla nas bardziej okrutna niż inni ludzie.
Codziennie piłam opalający koktajl z tych uczuć, aż pewnego dnia opalił moje gardło tak mocno, że wypalił wszystkie moje emocje. Przestało mi wszystko boleć.
Zachowywałaś się tak jakbyś zapomniała, jaka nas łączyła przyjaźń wspaniała. Wolałaś tamtą dziewczynę obcą, bo bycie lubianą było jej stroną mocną.
słodkie kłamstwa, gorzkie obietnice
Girl in red kłamała. Jesień nie jest dobra, a październikowa, szczęśliwa miłość nie istniała. Jedyne co było prawdziwe to śmierć.
Jesteś zbyt Idealny, by dla mnie kłamać. Świat wariuje, a ja razem z nim.
,,Wypowiedz to jedno zaklęcie, nie chcę trwać w myśli obłędzie”
Szarość jest chyba nieodpowiednim określeniem na rzeczywistość, w której przyszło mi żyć. Ja użyłabym raczej nazwy szkarłat, kolor krwi przelany przez setki tysięcy poległych na froncie wojennym.
Każdy ma prawo do wolności… Czy ja też? Czy to co innego być kotem domowym? Chcę żyć tak jak dzikie koty… Ale czy coś może mnie powstrzymać?
Szybsza, lepsza, wygodniejsza
