Nie jestem duchem w tym pokoju. Nie rozpuszczam się w powietrzu, nie znikam, gdy robi się niewygodnie.
Nie jestem duchem w tym pokoju. Nie rozpuszczam się w powietrzu, nie znikam, gdy robi się niewygodnie.
[…] Czułem, jakby patrzył w moją duszę, wiedział co czuję i co myślę. „Ten koszmar powinien się skończyć, gdy w nim umrę” uspokajałem się […]
Może i nie była szczęśliwa, ale teraz tak. Ma wszystko, co chce. Ona go potrzebowała, ale teraz już nie. Teraz już nie jest tą leniwą dziewczyną.
Byłam oryginałem, dopóki nie pojawiłaś się ty. Zaczęłaś mnie kopiować. Kawałek po kawałku, a ja bardzo nie toleruję kopii.
— Sunbaeniiim! Pytam, jaki kolor lubisz. — P-pingwiny — wyjąkał z zaskoczeniem. — …Rozumiem, czarny i biały.|Czyli o dealu Namjoona i Heeyoung, w którym Yoongi przypadkiem utkwił gdzieś pomiędzy.
Idę przez śnieg, wytrwale brnę przed siebie, mijając setki istnień… Płoty, drzewa, czuję bycie chodnika…
„Uśmiechem wyćwiczonym doskonale prawdę zawsze ukrywałam, maskę noszę, bo słabości nigdy nikomu nie okazywałam. Szczęście dostrzegać próbuję. Lecz jego ulotnienie wciąż tylko czuję…”
dear diary, people just change, i change, okay?! i feel so bad. i’m mad and very stressed. i think i’m not god person.
Po drugiej stronie pokoju, na dwóch krzesłach ustawionych obok siebie, siedziała para dorosłych.
Nie szukam kadrów. Nie czekam na światło. Jest tylko cisza. Podnoszę aparat. Klik.
Dwie różne dziewczyny, ale podobna przeszłość. Jak silna może być ich więź?
W ciemności i chaosie młoda Nyssaria Veymorr staje twarzą w twarz ze śmiercią. Nyssa obserwuje narodziny potęgi, która przekracza granice ludzkiej natury. Jej życie zmienia się diametralnie.
Sześć miesięcy temu Jane, najlepsza przyjaciółka Leo, odebrała sobie życie. Leo zmaga się z żałobą, poczuciem winy i własnymi demonami, próbując odnaleźć sens w świecie, który nagle stał się pusty.
I wtedy ją zobaczyła. Suczka bojowa kroczyła powoli przez las. Miała delikatnie opuszczoną głowę, a jej krótką, śnieżnobiałą sierść brudziły zaschnięte ślady krwi.
Gdy Elora Fawley trafia do Hogwartu, jej życie splata się z psotami bliźniaków Weasley, prowadząc ją wprost w wir tajemnic, chaosu i nieoczekiwanej magii.
Nikogo nigdy nie zapraszała do swojego domu, a tym bardziej nie wpuszczała ludzi bez zapowiedzi. Z jednym wyjątkiem.
„Zaopiekuję się twoim synem, Lily – wykrztusił mężczyzna. – Będzie najbardziej kochanym dzieckiem w całej Anglii, przysięgam ci”.
Pamiętaj, to wszystko tylko fikcja, wytwór sztucznej inteligencji. Nie daj się wciągnąć zbyt daleko, jeśli tak się stanie, nie będziesz w stanie wrócić.
historia o tym, że pewna dziewczyna miała marzenie, chciała je spełnić, ale jej plany pokrzyżował nieproszony gość. nie, nie był to chłopak. była to choroba, śmiertelna, wyniszczająca wszystko.
Leżeli obok siebie, dach chłodny pod nimi, a światło zachodzącego słońca ogrzewało twarze i ramiona złotym blaskiem…
Asteria has lived with her reputation for far too long, knowing that gossip is easier to believe than the truth. When boredom leads her to the Greenhouse, she meets a shy Gryffindor boy.
Biegł by zdążyć, biegł by ktoś inny nie zniknął, biegł dla niego, biegł dla czyjegoś ostatniego oddechu…
Siostry uwięzione na wyspie. Przeznaczenie, którego nie wybrały. Boginie zmuszone do ukrywania się. Czy uda im się wydostać z zamknięcia i spełnić swoje marzenia?
,,Przepraszam, że piszę, ale… Nie jestem w stanie teraz na was patrzeć, gdy… Cóż, wyglądam jak wyglądam.”
Więc jeśli pytać, co dać mi w darze, gdy święta stoją u progu drzwi — odpowiem prosto, bez wielkich słów: All I want for Christmas is you.
Dźwięk pistoletu, rozszedł się echem po jego czaszce i został tam na zawsze. Nawet nie wiedział, że mała decyzja, wprowadzi dużą zmianę w jego życiu…
Elegia o kotce Misty — zapis ciszy, żałoby i wspomnienia. Utwór o utracie, która zatrzymuje czas i zostawia ślad w sercu, w krajobrazie, w pamięci. Poezja o tym, co nie znika.
[…] Ostry, chaotyczny, jakby niebo samo nie mogło zdecydować, czy chce się wypłakać, czy zrobić z miasta jedną wielką rzekę. […]