„Nikt mnie nie oszczędzał, dorosłym dzieckiem się stałam. Strat, bólu i cierpienia co jak sztylet w moje serce się wbijały dosięgnąć musiałam.”
„Nikt mnie nie oszczędzał, dorosłym dzieckiem się stałam. Strat, bólu i cierpienia co jak sztylet w moje serce się wbijały dosięgnąć musiałam.”
W mojej duszy nic już nie pozostało / poczucie pustki wcale mnie nie zabolało.
„Kompleksy mogą namieszać w głowie / nawet najpiękniejszej osobie”
„My love for you is like stars in the sky”
Jeśli miałabym komukolwiek wytłumaczyć, jak działa życie, opowiedziałabym mu, o tych wszystkich kroplach, które tak jak my, rodzą się, żyją i umierają.
Bo każda z nas jest początkiem języka, którego świat dopiero się uczy.
Piszę do ciebie, nie żeby wrócić, tylko żebyś wiedział, że wciąż świecę. Bo byłam twoim diamentem. I wiesz co? Diamenty są wieczne.
„Powinnam być przy tobie. Właśnie teraz, kiedy tego najbardziej potrzebujesz.”
Brutalny, delikatny i kruchy. Jeden gwałtowny ruch, a wszystko runie jak domek z kart. Lecz on nie miał już siły, stracił nadzieję. Stracił już wszystko, co należało do niego.
Na drodze szumi wiatr, jak wolność w sercu.
miłość toksyna alkohol z wina
Nic po dawnej mnie nie zostało, kiedyś to tak nie bolało. Bańka szczęścia pękła, upadła nadzieja – nikt mnie już w całość nie pozbiera.
Papier, tusz i wena Sięgnij po papier, zamocz go w słowach Weź cienkie pióro, napisz co siedzi artystom w głowach, chmury latają, zebry biegają, opisz wszystko słowo po słowie.
„Ludzie odchodzą co dnia w nieznane / karty przez los są dawno rozdane.”
„I can’t sleep and this night is dragging on forever”
„I’m just a little writer, I’m just writing my little stories”
Znów posyłasz w moją stronę uśmiech…
„I saw strawberry fields in the reflection of your eyes” (miniaturka od @Lunterka_Demon.)
Samotność cicho siada obok, nie pyta, czy może — po prostu jest.
Spadają z nieba na rzecz innych, bo nie widzą własnego światła, tak właśnie robią nasi smutni piękni aniołowie.
Kto raz przekroczył Styksu nurt chłodny, ten już nie wraca — to los nieuchronny…
Chciałbym latać, mieć skrzydła i uciec od bólu. W wyobraźni jestem królem wróżek – tam nie ma igieł, łez ani samotności, tylko światło i wolność.
A jednak, gdy zamykam oczy, twoja obecność jest tak bliska, jakby śmierć nie miała prawa odebrać wszystkiego.
„Gdy pierwszy raz go ujrzałam w blasku. W zbroi jak ogień, w spojrzeniu brzasku. Serce me drgneło, bez słowa – bez tchu.”
Nienawidzę wódki, ale i tak ją piję.
Szybsza, lepsza, wygodniejsza
