[…] Spodziewał się, że poczuje pustkę. Ale nie. Wypełniła go determinacja. Złość. Wściekłość. […] Nie czuł żalu. Nie czuł rozpaczy. Zamierzał się zemścić.
[…] Ich chora obsesja doprowadziła do tego, że ja Limly Abershy, księżniczka najpotężniejszego rodu, w wieku dwudziestu iluś lat, nie znała prawie nikogo. […]
„[…] Latarka jeszcze działała, świecąc słabym, ciepłym, pomarańczowym promieniem. Za dzieciaka zawsze używałem tej latarki, by patrzeć na fotografię w środku pojemnika.”
Kiedy w grę wchodzą uczucia, tajemnice wychodzą na jaw, a gracze zmieniają strony, prawie nic się nie liczy. Ważne żeby wygrać, a co najważniejsze, przeżyć.
„Zaczęłam ponownie biec, chcąc oczyścić umysł, pozbyć się natrętnych myśli. Moje łapy uderzały rytmicznie o ściółkę, […] a ja czułam się, jakbym wreszcie była wolna.”
Pamiętaj, to wszystko tylko fikcja, wytwór sztucznej inteligencji. Nie daj się wciągnąć zbyt daleko, jeśli tak się stanie, nie będziesz w stanie wrócić.
historia o tym, że pewna dziewczyna miała marzenie, chciała je spełnić, ale jej plany pokrzyżował nieproszony gość. nie, nie był to chłopak. była to choroba, śmiertelna, wyniszczająca wszystko.
Jak to możliwe, że przeżyliśmy przez wagary? I to dzięki mnie, Hokazono Iroha. Gdyby nie ja, to byśmy nie żyli… Nie to, że się chwalę, oczywiście!
— Skup się — powiedział mentor. Uczennica pokiwała głową. Mroźny Pazur zaczął się skradać w stronę krzewu, od którego czuć było myszą.
Czy kiedy ktoś odbiera karę jako nagrodę, kara nadal pozostaje karą? Hello Hell you are now our Heaven.
„Gdyby ktoś mi powiedział, że ta lekcja będzie ostatnią, na której spojrzę na niego w ten sposób, uznałabym to za kiepski żart. Życie jednak szybko udowodniło mi, jak bardzo się myliłam.”
Dźwięk pistoletu, rozszedł się echem po jego czaszce i został tam na zawsze. Nawet nie wiedział, że mała decyzja, wprowadzi dużą zmianę w jego życiu…
I wtedy ją zobaczyła. Suczka bojowa kroczyła powoli przez las. Miała delikatnie opuszczoną głowę, a jej krótką, śnieżnobiałą sierść brudziły zaschnięte ślady krwi.
|»Księżyc bez skazy, Wicher targający futro i Zemsta skraplająca się zatopią was w Morzu Krwi«|
„Wcześniej nie miałem pewności czym jest, i nie dotykałem jej myśląc, że to kwas. Teraz nabrałem pewności, że dopóki jej nie wypiję, nie wykończy mnie, nie fizycznie. Była zwykłym atramentem(…)”
„Nie mam zamiaru zabijać cię moimi własnymi zębami czy pazurami – czarna kocica zaczęła iść w stronę siostry, tym samym zmuszając beżową kotkę do posuwania się w tył, coraz bliżej krawędzi przepaści.”
– Dlaczego mi to zrobiłaś, Rei? -powtórzyłam. Nikt nie odpowiedział. Nie musiał. Wystarczyła cisza.
Kocur rzucił się na mnie. Ostatnie co zobaczyłam przed tym jak zapadła ciemność to jak to lisie serce przejechał swoimi krzywymi pazurami po moim gardle.
[…] Czułem, jakby patrzył w moją duszę, wiedział co czuję i co myślę. „Ten koszmar powinien się skończyć, gdy w nim umrę” uspokajałem się […]
W małym miasteczku, w którym mieszka Teru Hanashi, od pewnego czasu giną ludzie w podobnym wieku, co ona. Pewnego dnia znajduje ona ślad wskazujący na to, że nie są to przypadkowe zaginięcia…
Zbyt cenna, by ją zabić. Skazana na pętlę śmierci. Teraz role się odwracają. Teraz to nie ona będzie uciekać.
Biegł by zdążyć, biegł by ktoś inny nie zniknął, biegł dla niego, biegł dla czyjegoś ostatniego oddechu…
Nie jesteście bezpieczni. Nawet, jak jesteśmy młodsi. Nawet jak gorsi. Zapłacicie nam za to.
Dwie różne dziewczyny, ale podobna przeszłość. Jak silna może być ich więź?
„She didn’t deserve that. She deserve better. But her life doesn’t see it like we do.”
Sześć miesięcy temu Jane, najlepsza przyjaciółka Leo, odebrała sobie życie. Leo zmaga się z żałobą, poczuciem winy i własnymi demonami, próbując odnaleźć sens w świecie, który nagle stał się pusty.
Przyjaźń pomiędzy Liamem, a Brielle była perfekcyjna, dopóki wszystko nie zaczęło się psuć. Nowi przyjaciele w Hogwarcie, oraz jej sympatia, odsunęli ich od siebie…