—Odpalił powłóczyste— nastrój chwili popsuł Rogacz, który nagle pojawił się w pokoju.
,,- A więc Park Yejin? – spytał, spuszczając wzrok na kartkę papieru, którą trzymał w dłoni, po czym uśmiechnął się pod nosem. – Powiedz, jak się tu znalazłaś?” Graphic by @Yizoo
„Chciałbym do nich dołączyć, ale po prostu nie mogę… moje serce jest… nie w Klanie… prawda?”
’A w centrum tego wszystkiego znajdował się chłopiec o przenikliwych ciemnobrązowych oczach, uśmiechający się do niej, jakby znał sekret, którego ona nie znała.’
„[…]Więc, Oliwierku, mój ukochany/Tyś jak żarówka, od wieków kochany[…]”
„And now? Now I’m still looking for my hope. My sweet Hope.”
Przepraszam, że nie czujesz już smaku słodkich pocałunków.
„The sun was rising, casting a golden glow over the park…”
—Happy endy każdy lubi, nie?
„Czułam, że pomoże mi rozwiązać moje problemy, więc zaufałam jej.”
„Przejechał dłonią po tych swoich włosach w kolorze tchórzofretek, a ona nie była już pewna, co do niego czuje.”
„— Starając się odtrącić przeznaczenie, po prostu biegniesz pod wiatr, czyli nic nie zdołasz zdziałać —”
I tak dwie dziewczyny uciekły z Imperium Pożogi. Wśród Oddziałów Sekwoii miało czekać na nie nowe życie…
Zbuntowani przeciwko Bytowi Wszechładnemu.
—Mamy chyba dwie różne definicje słowa „samoobrona”.
Nikt nigdy nie pomyślał, że po ukochanej osobie może zostać tylko jedna rzecz. W przypadku Dracona była to Gryffońska szata.
„— Jestem Bicz, przywódca Klanu Krwi i nikt mnie nie pokona!”
Zrozpaczona, młodo upieczona oficer policji po śmierci swojej siostry bliźniaczki jest gotowa poświęcić wszystko, nawet swoje życie… aby odnaleźć tego, który skrzywdził jej siostrę.
