bo czasem jedno „napisz jak będziesz” wystarczy, żeby człowiek zrozumiał, że jeszcze wcale nie przestał czekać.
Gdy March 7th otworzyła oczy, oślepił ją rażący blask alabastrowo-różowego światła, promieniującego nienaturalnym pulsem…
Was I putting my pieces together or hers?
„— Nie wierzę w twoje obietnice. — Lisa przerwała mu i pokręciła głową. — Let’s kill this love. Z nami koniec.”
„I saw strawberry fields in the reflection of your eyes” (miniaturka od @Lunterka_Demon.)
„Czasem, w nocy, gdy patrzyła z zaświatów na las, widziała jej cień chodzący bez celu — niemy, pusty, wolny od bólu i miłości. Bo każda ofiara ma dwa końce: Jednym ocala świat. Drugim — gubi siebie.”
Samotność cicho siada obok, nie pyta, czy może — po prostu jest.
Wyrzucona z domu, staram się wykorzenić zgniliznę tego świata.
[…] Ma w sobie siłę, by dokonać wszystkiego. My musimy ją tylko poprowadzić na dobrą ścieżkę.[…]
Jeśli miałabym komukolwiek wytłumaczyć, jak działa życie, opowiedziałabym mu, o tych wszystkich kroplach, które tak jak my, rodzą się, żyją i umierają.
– Czy to wszystko prawda Rumi? – zapytała zszokowana wysoka dziewczyna w mocno różowych włosach.
Ta zima była wyjątkowo piękna w Korei. Jisung i Minho zostali sami, by ozdobić dom. Ale wtedy doszło do czegoś… co będzie prowadziło do trudności w ich życiu…
Nikt nie wie, czemu w nich tyle nienawiści, czy to los tak je dzieli, czy echo przeszłości?
