„Popatrzyłam na ogromny budynek, pocierając nerwowo nadgarstek dłonią. Seul był wielkim miastem i wszystko w nim był duże. O wiele większe, niż w mojej rodzinnej miejscowości.”
Beatrix Watson zostaje poproszona przez chłopaka, za którym nie przepada, Aarona Whitmore’a, aby poudawała jego dziewczynę, przed jego rodzicami… Co z tego wyniknie?
Wszyscy znają historię Chłopca, Który Przeżył. Ale nikt nie zna historii dziewczyny, która musiała zniknąć.
„Spojrzałam na niego po raz kolejny. — Czy to jest właściwe, zostawiać ich wszystkich, czy tak powinnam odchodzić? —zrobiłam krok w jego stronę. Uśmiechnął się przymykając oczy…”
„Ta, która widzi to, czego inni widzieć nie mogą, poprowadzi świat ku końcowi ciemności. Gdy ostatnia wizja się dopełni, przyszłość ucichnie razem z nią.”
~W Akademii Haneul posłuszeństwo jest obowiązkowe, a kara normalnością. Kang Yuna śmieje się prosto w twarz ludziom, którzy próbują ją złamać. I wszyscy zapłacą za ten błąd~
To nie była moja wina… a mimo to każdego dnia uczę się żyć z ciężarem, który łamie mnie od środka.
— A kim jestem…? — zadała sobie pytanie Wrzosowa Łapa. Jaskółcza Gwiazda szepnęła jej do ucha — Jesteś tą, która ma w sobie ciepło i lojalność — powiedziała cicho. — Podążaj za głosem serca…
„Tomie, odkąd mam twój dziennik i ciebie, zdałam sobie sprawę, że czuję się lepiej… Jesteś moim największym skarbem…”
Po jednym błędzie Diana trafia do Hogwartu sprzed lat. Pod fałszywym nazwiskiem próbuje ukryć prawdę o sobie, jednocześnie odkrywając historię dziewczyny, o której przyszłość nigdy nie wspomniała.
Co jeśli cały świat stoi przeciwko wam? Moment, w którym kochasz kogoś tak bardzo, że śpisz na podłodze obok jego łóżka szpitalnego. Czy miłość naprawdę potrafi przetrwać wszystko?
[…] Spodziewał się, że poczuje pustkę. Ale nie. Wypełniła go determinacja. Złość. Wściekłość. […] Nie czuł żalu. Nie czuł rozpaczy. Zamierzał się zemścić.
~Światło księżyca, najgorsze z istniejących. Tylko oni chronią mnie przed nim.~
„Potem zniknąłeś. A ja obudziłam się ze łzami w oczach, próbując uwierzyć, że może naprawdę nadal gdzieś jesteś.”






















































