|SKZ SCHOOL AU| Nowa szkoła. Stara reputacja. Czasem łatwiej być tą, za którą cię mają, niż walczyć z prawdą. Dopóki ktoś nie zacznie zadawać niewygodnych pytań. I nie skradnie twojego serca.
~In the desert of us, all our tears turned to dust Now the roses don’t grow here I guess that love does what it wants And that’s just too bad for us~
Kocur rzucił się na mnie. Ostatnie co zobaczyłam przed tym jak zapadła ciemność to jak to lisie serce przejechał swoimi krzywymi pazurami po moim gardle.
„Pragnący najpotężniejszego najszybciej upadają. Ci, którzy już najpotężniejsze mają i umieją się z nim obchodzić, nie upadną nigdy.”
,,O nie. Ludzie.”
Nie widziałam na tej drodze przeszkód, czysta piaskowa, bez skrętów. Teraz może jest jedna wspomniana blokada, tęsknota mała.
Poetycka wędrówka przez lęk, wysiłek i zachwyt — od ciężaru pierwszych kroków po moment, w którym piękno przestaje być celem, a staje się sposobem istnienia.
„Zrobiło jej się cieplej, odzyskała energię i mogła wstać, ale widok, który ujrzała przed oczami, nie był pocieszający. Na widok szarej, nieruchomej sterty futra zwiesiła pysk.”
~Yeah, you’ll always be a gameboy, all day, kept me on the chase, boy Say, say what you wanna say You’re never gonna change. You’ll only ever be a heartbreak~
Może i nie była szczęśliwa, ale teraz tak. Ma wszystko, co chce. Ona go potrzebowała, ale teraz już nie. Teraz już nie jest tą leniwą dziewczyną.
Ravenson – miasto mgły, neonów i korupcji, które żyje w cieniu rodziny Blakemore. Gdy w mieście zaczynają ginąć ludzie, w centrum znajduje się kobieta, która nigdy nie powinna była wracać. 《+18》
She was like everyone and yet not enough…
Nie jestem duchem w tym pokoju. Nie rozpuszczam się w powietrzu, nie znikam, gdy robi się niewygodnie.
„Te niemal krwistoczerwone, pełne nienawiści oczy mogły należeć tylko do jednego kota. Kotka wszędzie by je poznała. Iglasty Pazur mnie odnalazł…”
„Zaczęłam ponownie biec, chcąc oczyścić umysł, pozbyć się natrętnych myśli. Moje łapy uderzały rytmicznie o ściółkę, […] a ja czułam się, jakbym wreszcie była wolna.”
Wiersz o samotności wśród ludzi.
[…] Czułem, jakby patrzył w moją duszę, wiedział co czuję i co myślę. „Ten koszmar powinien się skończyć, gdy w nim umrę” uspokajałem się […]
„Zaopiekuję się twoim synem, Lily – wykrztusił mężczyzna. – Będzie najbardziej kochanym dzieckiem w całej Anglii, przysięgam ci”.
Teraz płaczę pełnymi zdaniami.
