Patrzymy sobie w oczy, nie mówimy nic. Uśmiech sam na twarze nasze wchodzi. Żadne słowa wypowiadane być nie muszą. My wiemy o co chodzi.
„Nie możemy się dalej spotykać… Mój klan dowiedział się o wszystkim”
~Preying on my weakness Do you even care? Now I’m stuck with the feeling Feels so unfair~
Ponoć nie każdy zasługuje na drugą szansę… ale czy na pewno? I co jeśli ta druga szansa oznacza zmianę tożsamości i dotychczasowego życia? Co jeśli po 5 latach można ponownie wszystko stracić?
Nie uciekniesz przed tym, co w Tobie widzą. Kliknij. Już tu jesteś. Ty i nikt inny. Tylko ty tu jesteś? | Jakie zakończenie dostaniesz w fabularnym quizie inspirowanym grą „Only You Are Here”?
Zdjęcia są z Pinteresta. Przepraszam za błędy w ort. i interp. (piszcie jak są). Postanowiłam, że będę poza podpisem, który wsm mało widać dopisywać „made by @sour_star”.
— Co się dzieje. Powiedz, proszę — poprosiła mnie, już po raz któryś tego dnia, Lilith. Byłyśmy w szkole, była akurat przerwa. Siedziałyśmy na korytarzu, zaraz miała być godzina wychowawcza. — proszę.
„Chcę porozmawiać o tych słowach // które na zawsze pozostały tylko w naszych głowach”
Światło księżyca wlewało się przez górne okienko stodoły, oświetlając trzy ciała leżące w czerwonej cieczy na środku budynku…
…- Musimy się pośpieszyć, zaraz zajdzie słońce – powiedziała Mei i pobiegła do wyjścia z budynku…
„Stałem się Śmiercią, niszczycielem światów” ~ Robert Oppenheimer (Bhagavadgita)
Kazuo i Lysandra to dziedzice wrogich rodów. Rodzinne sekrety, niebezpieczne uczucia i groźba wojny. Czy ich miłość ocali wszystko, czy rozpęta wojnę mafijną w Tokyo?
Sprzątaczka klubu dla bogaczy poznaję gwiazdę, której życzy nieszczęścia aż do śmierci.
Wyobraź sobie obudzić się w świecie innym niż wczorajaszy…
Ludzie nie odchodzą, bo przestają kochać. Odchodzą, bo dali ci wszystko, co mieli do dania. Teoria przystanków — dla tych, którzy wciąż biegną za odjeżdżającym pociągiem.
