„Umarłam już dawno temu / jestem tu, lecz nie wiem czemu”
– Narodziła się kotka. Kotka, która drogę medyczki wybrała. Jednak na jej drodze staną mroczne tajemnice […]
A dziś… życzę Ci szczęśliwego Nowego Roku – beze mnie.
Kendra i Seth po pierwszym starciu z Spaczonym Legionem szykują się na kolejne. Nowe wyzwania i nowi sprzymierzeńcy nie dadzą spokoju rodzeństwu. Czy uda im się utrzymać Krainę Wróżek w harmonii?
Kiedy wszędzie odbywają się imprezy, a fajerwerków na niebie coraz więcej, Malfoy Manor wydawało się opustoszałe.
„Ludzie odchodzą co dnia w nieznane / karty przez los są dawno rozdane.”
Co takiego zrobiłam? Czym sobie zasłużyłam na to, byś zginął akurat, gdy najbardziej cię potrzebuję?
Rosé staje się dla Hana dziewczyną numer jeden, choć sama nie potrafi pokochać. To historia o byciu kochanym najmocniej wtedy, gdy serce milczy.
Now she’s a weeping willow./Still standing there./She leans over the water,/as if to see him beneath the surface,/as if love could return,/even in the trembling of a reflection.
Wzorowane na serialu. Wcielisz się w pewną dziewczynę, która ma za sobą bogatą przeszłość; żyje podczas apokalipsy zombie i za wszelką cenę chce pomóc przyjaciołom.
Nie potrzebuję nikogo, kto mówi mi, jak mam żyć. Ale jeśli chcesz być częścią mojego świata, musisz rozumieć, że jestem jak bandaż: chronię, ale i bolesny do usunięcia. ( Ostrzeżenie: 16+)
„Wanilia siedziała w swoim posłaniu. Jej kremowo rude futro świeciło się w strużce światła pochodzącej od okna. Wstała i wyszła z wygodnego legowiska idąc w stronę jedzenia.”
Kotka siedziała na skale. Było południe i światło słońca ogrzewało jej grube futro. Trwała pora zielonych liści, zwierzyny nie brakowało, wszystko było wręcz idealne.
W świecie, w którym porządek zastąpił piękno, jeden pies zaczyna dostrzegać pęknięcia w idealnym systemie.
Może ten śnieg był dla nich znakiem? Znakiem, że wszechświat przygotował dla nich coś innego, lepszego niż oni sami sobie zaplanowali.
„Every time I returned, it hurt more…”
„PTSD (…) – zaburzenie psychiczne będące formą reakcji na skrajnie stresujące wydarzenie (traumę), które przekracza zdolności danej osoby do radzenia sobie i adaptacji.” (Wikipedia)
W mojej duszy nic już nie pozostało / poczucie pustki wcale mnie nie zabolało.
„Czy ty kiedykolwiek mnie pokochasz?— spuściła natychmiast wzrok zestresowana— Tak jak ja kocham ciebie…?”
