„Moje łuski są kuloodporne, pójdę z tobą na każdą wojnę. Nie martwię się, co zostanie po mnie – martwi mnie, co zostanie po tobie.”
„Moje łuski są kuloodporne, pójdę z tobą na każdą wojnę. Nie martwię się, co zostanie po mnie – martwi mnie, co zostanie po tobie.”
Jak doszło do tego, że Lily i James zostali parą?
Ślepe Dusze – istoty mroku, o niepokonanym stylu walki a także budzącym postrach spojrzeniu. W opanowanym przez nie świecie strategia to podstawa. Czy Serenity uda się pokonać Dusze? Czy już za późno?
Dwoje ludzi, których czas nie zdołał rozdzielić, stoi wtulonych w siebie na pustym peronie. Krople deszczu spływają po ich włosach, po policzkach — mieszając się z cichymi łzami tęsknoty.
Livia Harrison jest normalną nastolatką z problemami i sekretem – należała kiedyś do mafii. Wakacje, na które wylatuje z siostrą, na zawsze odmienią jej życie. Nic już nie będzie takie jak kiedyś…
W świecie pełnym głosów on istnieje cicho — niewidzialny, zapomniany, codziennie przy tej samej ławce.
Kobieta kalifornijskiej mafii – Vivianne McBride, z pozoru nie potrafi kochać. Ale czy na pewno? I ile można poświęcić dla miłości?
Dziesiątki tajemnic, czternaście osób i jedno zadanie. Mrok całkowicie pochłonął świat, a oni rozpaczliwie poszukują szczęścia i spokoju. Czas mija, zaczyna go brakować, a zadanie to samo.
Szelest sukni, stukot obcasów. Zmieszane oddechy, perfumy. Wymienione spojrzenia oddechy… Dłoń do dłoni. Ciepło do zimna. Czerwień do bieli. Jesteś mój.
Kupił jej czarne kwiaty. Czarne kwiaty i przeprosiny. Czarne kwiaty i czarne łzy. Czarne kwiaty symbol żałoby.
W deszczu tonącego Paryża, gdzie cisza mówi więcej niż słowa, pod ciężarem parasola, Marta próbuje zapomnieć o wszystkim, co miało być na zawsze. Nagle spotkała jego… Jak potoczą się ich losy?
Zamknęłam drzwi, nie trzaskiem, nie wrzaskiem. Zamknęłam je ciszą, której nie chciałeś słyszeć.
„Znajdź tego, który umarł, ale oddycha” — szepnęła we śnie trzy tygodnie temu, po raz pierwszy od pogrzebu…”
Nie płakała już. Nie dlatego, że nie bolało — wręcz przeciwnie. Łzy przestały płynąć, bo wszystko w niej wyschło. Została tylko cisza.
,,Bo wszystko ma swój mrok, nawet dobro, posiada swoją ciemną stronę”
Ostatnie słowa mojej matki rozbrzmiewały mi w głowie, jak echo, nie dawały mi spokoju.
One wszystkie były inne. A jednocześnie były takie same. Każda przypominała ją. I tym właśnie nie zasłużyły na życie. [UWAGA: występują sceny morderstw]
Los Angeles. Tylko z pozoru bajeczne. Tak naprawdę z wieloma mrocznymi sekretami, w jakiś sposób łączącymi się z agentką Lyrą Vane i jej zespołem – sekretami, zwanymi tajemniczą Orchideą…
Cienie, które pozostają w Otchłani Diabła, na zawsze|Zaprzepaszczając wszelkie, twe plany dalsze|Więżąc Cię w demonach, którymi kiedyś byłeś|Pokazując, że myśląc, że ich nie ma, wielce się myliłeś.
Przyjaźń, która łączy na zawsze. Miłość, silniejsza niż wszystko razem. Strata, dzięki której otwierają się oczy. I szacunek – podłoże każdego zaufania, jakim szóstka Ślizgonów siebie obdarzyła…
Życie… jest. Boli, pozostawia szramy, testuje cierpliwość, śmieje się na twe łzy, by na koniec czule otulić.
Teraz widząc deszcz będę go pozdrawiać od Ciebie. Za każdym razem widząc gwiazdy na ciemnym niebie…
Grupka nastolatków udaje się na weekendowy wyjazd. Psuje im się samochód i trafiają do domku, który okazuje się… pętlą czasu.
W oczach pojawiły się łzy, a w piersi rosło duszące napięcie. Panika. Rozglądała się po łazience jak zwierzę w klatce. Wzrok zatrzymał się na toalecie. Serce zaczęło łomotać. Ręce zadrżały.
Stałam pośrodku niczego, a on był tym niczym. Więzy zaciskające się na moich rękach, nogach, i szyi, nie były przypadkowymi więzami, tylko łańcuchami, które kontrolował on.
Czy światło można było dostrzec naprawdę? Może nawet ono – błogosławieństwo wybranych, kierujących się dobrymi decyzjami, mających szczęśliwe życie – było tylko cieniem. Cieniem idealnym. Iluzją.
Przez ostatnie lata służyłam jako królewski szpieg następcy tronu- mojego zmarłego przyjaciela. By dopaść sprawcę, zbliżyłam się do jego brata. Trudniejsze jest tylko udawanie obojętnej na jego wzrok.
Dolores Umbridge – chyba najbardziej znienawidzona postać z uniwersum H. Pottera. Jednak czy ktokolwiek zastanawiał się nad tym, czy za sznurki jej życia nie pociągał ktoś inny?
Chciałam tylko wystarczyć Słowami pokazywać to, co czuję Ale słowa to nie wszystko…
„Nastolatka wrzasnęła, po czym zalała się łzami, nie zważając na to, że jest późno, zamknęła oczy, pozostając na ławce z pudełeczkiem w ręku.”