Girls like girls like boys do, nothing new.
Madzia20030
Przeszukuję każde samotne miejsce, każdy kąt, wołając Twoje imię. Próbując Cię odnaleźć, ale ja po prostu nie wiem – gdzie chodzą złamane serca?
Gdzie byłaś, kiedy czas uciekał, ale nie moje pytania, na które nie poznałam odpowiedzi?
Nie, zaczekaj! Nie wyłączaj tego jeszcze. Dobrze, nie będę już prawić Ci kazań… Tylko proszę, wysłuchaj mojej historii. Historii przyszłego samobójcy.
Po raz ostatni i tym razem już z pewnością ostatni.
Co wpłynęło na Ciebie, że jesteś kim jesteś? Sprawdź!
Grałeś kiedyś w popularną grę typu „znajdź i kliknij”? W tym quizie masz dokładnie takie samo zadanie – znajdź na jednym z trzech zdjęć podany przedmiot, ale musisz to zrobić w 7 sekund! Powodzenia!
Nim skoczysz udowodnię Ci, że płynie w nas ta sama młoda krew.
Uzależniona młodzież skrywa się w starych domach, zakurzone huśtawki stoją w miejscu, czyż to koniec naszej ery?
I chyba w tym wszystkim zaczęłam bać się samej siebie.
Tak jak zachowania, źli ludzie też nie muszą mieć usprawiedliwień.
Przez sto osiemdziesiąt dwa dni, dostawałam od ciebie jedną różę z liścikiem. Przez pół roku zastanawiałam się kim jesteś. Dopiero teraz zdaję sobie sprawę, jak blisko ciebie byłam, a nie zauważałam.
Nie, zaczekaj! Nie wyłączaj tego jeszcze. Dobrze, nie będę już prawić Ci kazań… Tylko proszę, wysłuchaj mojej historii. Historii przyszłego samobójcy.
…ale tego nie wiesz, bo nie pytałaś.
Dziwne słowa, dziwne gesty, dziwne myśli. Ludzie mają różne twarze, a tylko niektóre pokazują innym.
Nie, zaczekaj! Nie wyłączaj tego jeszcze. Dobrze, nie będę już prawić Ci kazań… Tylko proszę, wysłuchaj mojej historii. Historii przyszłego samobójcy.
I jeśli ona była zbyt zimna, by zostawić Cię dobrym. Pozwól, że użyję swoich dłoni, by zakryć Ci oczy. Tylko na jedną noc.
Urok smutnych historii przestaje być taki urokliwy, kiedy dociera do mnie, że nie piszę już zwykłych zdań, a spowiadam się klawiaturze.
Wykąpmy się w wodzie, która stała się brudna od naszych kłamstw.
Ja jestem mordercą, socjopatą, artystą. Świat to moje płótno, a ludzie to niekończąca się czerwona farba.
Mówiąc „to nic takiego” chcę po prostu, byś nie brała tego ciężaru na siebie.
Nacisnę przycisk DELETE i wszystko co istniało, zniknie.
Zawsze gubiłam klucze. Ostatnio zgubiłam siebie…
Tajemnicza Reyn – nowa członkini drużyny chowa swoje oczy pod maską i broni miasta u boku Młodych Tytanów, chcąc tym samym odpokutować za grzechy przeszłości, które nieustannie ją ściga.
Zanim odejdę, nim odejdę stąd. Chwyć za rękę mnie, złap za rękę mą. Pójdziemy razem tam, chaos nigdy nas nie obejmie.
Wszystko sypie się w najmniej odpowiednim momencie. Wojna za pasem, natłok nowych obowiązków i skomplikowane uczucie na pewno nie należą do prostych spraw, jednak Danielle musi temu stawić czoła.
-Kim jesteś?-spytał mężczyzna patrząc na mnie z lekkim szokiem. Uśmiechnąłem się pod nosem i poprawiłem po chwili swoją kurtkę. -Jestem Blake Carter, chłopiec, który ma dar władania dymem.
Jesteś mordercą. Powinnaś dostać dożywocie, bo ja do końca życia się nie pozbieram.
Co mam zrobić, gdy wszyscy mnie krytykują?
Danielle zakończyła magiczną edukację dobre 20 lat temu. Mimo to, wraca do Hogwartu i to na pewno nie z własnej woli. Co takiego mogło zmusić ją do powrotu do tego miejsca?
Straciłam kontrolę nad swoim życiem. Choć tak naprawdę nigdy jej nie miałam.
