„Powinnam być przy tobie. Właśnie teraz, kiedy tego najbardziej potrzebujesz.”
Brutalny, delikatny i kruchy. Jeden gwałtowny ruch, a wszystko runie jak domek z kart. Lecz on nie miał już siły, stracił nadzieję. Stracił już wszystko, co należało do niego.
Na drodze szumi wiatr, jak wolność w sercu.
miłość toksyna alkohol z wina
Nic po dawnej mnie nie zostało, kiedyś to tak nie bolało. Bańka szczęścia pękła, upadła nadzieja – nikt mnie już w całość nie pozbiera.
Papier, tusz i wena Sięgnij po papier, zamocz go w słowach Weź cienkie pióro, napisz co siedzi artystom w głowach, chmury latają, zebry biegają, opisz wszystko słowo po słowie.
Imię moje echem brzmi w wieczności, gdy piórem rozjaśniam wszelkie ciemności.
Rzeczywistość to nie czerń, biel, szarość; lecz tęczowa doskonałość.
Niepewna tylko w przenośni
„Tańczysz teraz w niebie z aniołami, Biegasz po łąkach wypełnionych kwiatami. Wieczne światło okala twą twarz, Bo już pokonałaś ciemny korytarz, Gdy po oczu zamknięciu nim ruszyłaś.”
Szelest sukni, stukot obcasów. Zmieszane oddechy, perfumy. Wymienione spojrzenia oddechy… Dłoń do dłoni. Ciepło do zimna. Czerwień do bieli. Jesteś mój.
Zamknęłam drzwi, nie trzaskiem, nie wrzaskiem. Zamknęłam je ciszą, której nie chciałeś słyszeć.
,,[…]Bo ludzie się nigdy nie zmienią / nawet za odpowiednią ceną.”
Jeszcze będę dobra, pokocham życie swe Docenię to, co mam, nim skończy się
Przez brudne szyby spoglądam na świat, gdzie marzenia giną w szarości.
oddałabym wszystko, byś nie zwiędła w moich ramionach.
Kto raz przekroczył Styksu nurt chłodny, ten już nie wraca — to los nieuchronny…
Chciałbym latać, mieć skrzydła i uciec od bólu. W wyobraźni jestem królem wróżek – tam nie ma igieł, łez ani samotności, tylko światło i wolność.
A jednak, gdy zamykam oczy, twoja obecność jest tak bliska, jakby śmierć nie miała prawa odebrać wszystkiego.
„Gdy pierwszy raz go ujrzałam w blasku. W zbroi jak ogień, w spojrzeniu brzasku. Serce me drgneło, bez słowa – bez tchu.”
Nienawidzę wódki, ale i tak ją piję.
Moje usta się błyszczały jak lipcowe czereśnie, chciałam abyś został, lecz wyszedłeś za wcześnie.
„Moje łuski są kuloodporne, pójdę z tobą na każdą wojnę. Nie martwię się, co zostanie po mnie – martwi mnie, co zostanie po tobie.”
„Wbiłaś mi nóż w serce, a po wyszarpnięciu okazał się szczerozłoty.”
Dałaś nam czas do pierwszych kwitnących kwiatów.
A choć postaci wielu pamięć ludzka tłamsi, Bo po cóż czcić przeciągle, gdy zniknęli tamci, Dwójka ostańców boskich nadal młoda siedzi, Ludzkiej z niebieskich wyżyn przewodząc gawiedzi.
Mówisz, że jestem twym światłem, podczas gdy sam jesteś diabłem.
Wolne duchy tańcują w nas, tak jakby nie istniał vanitas.
To wiem, że nie ma idealnych, A na Instagramie nie ma oryginalnych.
Szybsza, lepsza, wygodniejsza
