W deszczu stałam zagubiona, późna pora już nastała. Pod parasolem mym się schowałeś, to jak znaleźć miłość w lecie, gdzie nikt nie zna mnie w tym świecie…
Odwróciłam się, by zobaczyć wybawcę. Była nim rudowłosa dziewczyna(…) Ona jest naprawdę bardzo ładna…
Jeden inny wybór w przeszłości mógł być zabójcą naszej miłości. Jednak jesteśmy obok siebie, więc wierzę, że to przeznaczenie
Ingrid ma obsesję na punkcie Kiana Davidsona. Od trzech lat zna jego miejsce zamieszkania. Od trzech lat zna jego plan lekcji i zajęć dodatkowych. Od trzech lat, gorliwie pisze o nim fanfiction.
Myślę, że aby przeżyć, trzeba znaleźć w sobie coś, co się lubi… ale najpierw trzeba pozbyć się tego co sprawia, że przestajesz siebie kochać.
„Serce biło mi w niebezpiecznie szybkim tempie. Dziewięćdziesiąt siedem z matematyki, ze wszystkiego innego sto. Odłożyłam kartkę z wynikami egzaminów na stół”
,,See U Later, maybe never” Graphic by @Yizoo
„Moje ciało upadło na ziemię, wraz z kawałkiem potłuczonego szkła. Całe zakrwawione, a ty się na to patrzyłeś podczas ulewy…”
~ W Twojej głowie byłam tylko przynętą ~ W mojej głowie nic nie wartą, lecz piękną ~ Nikt nie kazał Ci kręcić butelką ~ Kochałam Cię, nim stałeś się bestią ~
❛ jestem zmęczony. usłysz mnie, dotknij mnie po raz ostatni. a potem pozwól mi odejść. ❜
Bezradny. Taki właśnie czuł się Remus, widząc Blacka z innymi. Jego miłość raniła go każdego dnia i przypominała jak strasznym jest kochać.
Ta jesień będzie smutna, bo bez Ciebie spędzona…
Każdy ma prawo do wolności… Czy ja też? Czy to co innego być kotem domowym? Chcę żyć tak jak dzikie koty… Ale czy coś może mnie powstrzymać?
Gdy każdy z gości rezydencji chce ugryźć większy kawałek fortuny ciotki, niż mógłby zjeść, przyjęcie w Blackmoor może skończyć się jeszcze przed deserem. | Opowiadanie z Waszymi postaciami
” I nie mam oparcia w żadnej drugiej duszy, W tej rzeczywistości tajemniczej i ciemnej „
~ Za długo kalkulujesz, czy przetrwasz chwilę w ogniu ~ Potrzebowałeś słów, by ci pomogły w jakimś stopniu ~ Każdy ma to w sobie, gdy mija nas kometa ~ Potrzebowałam słów, by wiedzieć, jak nie pękać ~
„— To był mój błąd! — wrzasnął, po raz kolejny próbując się wyrwać. — Zostawcie ją! Nie możecie jej za to krzywdzić!”
