Może kiedyś będę jedną z tych jaskółek, może zostanę zaklęta w awenturyn na zawsze, może będę kwiatem paproci w lesie ukrytym.
„Powiedz ostatnie życzenie. Może je zapamiętają!” — Jego słowa zadźwięczały jej już kolejny raz… zapamiętali je. Ona też.
Zostawić w oddali wspomnienia, nie móc przeżyć odejścia, samemu odchodzić, nie widzieć smutku, samemu ciężej znosić.
Historia o miłości silniejszej niż śmierć.
Czułam się jakbym była jedną z wron. Jedną z jaskółek uciekających przed zimą. Bo zawsze przed czymś uciekałam.
,,Po chwili wszyscy wojownicy podnieśli łby i wbili spojrzenia na grupę stojącą naprzeciwko nich, zdecydowanie, koty warujące za fioletooką liderką przeważały liczebnie niewielką gromadkę.”























