Świat nie jest biało czarny. Świat to odcienie szarości, które dla każdego wyglądają inaczej.
– Ja… Pozwólcie mi odejść w pokoju… – Wyskamlała Jaskółcza Łapa. Potem Hiacyntowy Blask słyszała rozdzieranie skóry Jaskółczej Łapy. W końcu już nic nie dosłyszała i znalazła się w Klanie Gwiazdy.
W swojej własnej głowie nie czuł się bezpiecznie.
W tym opowiadaniu chcę ukazać inną persperktywę,byście spojżeli na Ronodina, mrocznego jednorożca z innej strony. Zrozumieli z czym przez tyle lat musiał się mierzyć i z czym żyć. Zapraszam…
„Wiedźmini zostali uznani przez Cesarstwo Nilfgardu, teraz rządzące na całym świecie, za groźnych. Rozpoczęła się eksterminacja. Wszyscy, którzy chcieli przeżyć, musieli ukryć swoją tożsamość”
„- Nie marnuj mojego czasu, Constant. – westchnęłam ciężko, odgarniając z twarzy swoje splątane włosy – Uwierz mi, że mam na głowie ważniejsze rzeczy, niż słuchanie twoich tłumaczeń.”
” Jestem twoim największym koszmarem. Katem i oprawcą, który odpokutuje twoje grzechy. Wiesz dobrze, Barwna Pokląskwo, że popełniłaś ogromny błąd. Wkrótce dowiesz się co to znaczy piekło. „
— Nienawidzę cię. Jesteś jak wąż. Jadowity wąż.— dopiero po tych słowach zrozumiałam, w co się zmieniłam.
Czy to możliwe, że śmierć matki nie oznaczała końca, lecz… nowy początek? Czy naprawdę będę mogła żyć normalnie?
Po wielu latach spokoju nowe niebezpieczeństwo znowu zagraża świecie magii. Kendra i Seth, już dorośli i z własnymi rodzinami, ponownie będą musieli go uratować.
„Blada róża to tylko przedsmak tego co zrobię z tym klanem, przejmę władzę i doprowadzę każdy klan po kolei do ruiny, kocham smak krwi, najbardziej tej która wypływa z moich wrogów”
„marzenia ciśnięte o twardą ziemię tak okrutnie, wszak ich kwiaty młode”
„Nie stawisz im nigdy oporu, gdyż naraz są dobrem i złem”
Maddy Rosser ma bogatych rodziców, przyjaźni się z popularnymi ludźmi. Ale jeśli rodzice ciągle się kłócą, a ona nie pasuje do znajomych? Ile się zmieni po pożarze, w którym straci niemal wszystko?
„Księżyc na drogę rzuca swój cień , tam matka z synem na koniu gna”
Kto wie, może jest tak nieśmiały, że nie dał rady dać mi tego osobiście? — pomyślałam i uśmiechnęłam się, na samą myśl, że jest jeszcze ktoś, kto o mnie pamięta.
„Cóż ja takiego w Tobie zobaczyłam, że od razu się zakochałam?”
