Patrzę na ciebie jak na stare zdjęcie krzywe, prześwietlone, a i tak boli gdy z żalu tak pisze, gdy ze złości uginają mi się nogi.
Coração da Natureza — Serce Natury. Krótkie opowiadanie.
Tak tylko trochę. Troszeczkę. Albo więcej niż trochę i troszeczkę. Razem wzięte. Albo i mniej, już sama się zgubiłam.
Czymże jest nic wobec wszystkiego?
,,Oskar siedział tam jeszcze długo. Nie płakał. Nie od razu. Po prostu patrzył w górę. Jak zawsze. — Niebieskie… — wyszeptał. I po raz pierwszy naprawdę chciał w nie uwierzyć.”
„Piwonie znowu zwiędły. Ich blado różowe płatki sterczały teraz poskręcane, a łodygi zszarzałe. Ana nie pamiętała kiedy je ostatnio podlewała. Może to dlatego kolejny raz umarły. […]”
„Pięćdziesiąt dni miało wybrzmieć // wcześniej o zepsuciu tego nie zamierzałam myśleć”
Zatańczę z nim wśród deszczu, gdy noc się w skórę boleśnie wbije, gdy chłód zamiast zachwytu po kręgosłupie spłynie.
Jestem Axel Blaze. Pewnie znasz mnie jako legendarnego napastnika, zbawcę Raimona, świetnego gracza itp, itd. Ale prawda jest taka że jestem tylko człowiekiem. […]
On stał za jego własną zgubą. Stworzył dzieło, które było początkiem jego kariery, oraz początkiem jego powolnego i bolesnego końca. Bo pomoc ukochanym, nie powinna być tak bezlitosna, prwada?
W spokojnym miasteczku, tuż przed świętami umiera 14-letnia prymuska. Ciało znajduje jej najbliższa przyjaciółka, która po tym zdarzeniu zachowuje się podejrzanie.
„Sprawiasz, że powoli zaczynam coś czuć // w motylki w mym brzuchu się budzą”
„— Zatańcz ze mną. — Seth wyciągnął dłoń i zrobił parę kroków w jej kierunku. (…) — Obiecałaś mi to, pamiętasz? Chociaż tyle jesteś mi winna.”
~ Dlaczego siła fizyczna i piękno na nią nie działa? Bo jest inna. Nie zwraca uwagi na wygląd. To w niej kocham. ~
Cedric miał wygrać Turniej Trójmagiczny. Znaczące słowo „miał”, bo nagrodę dostał uwielbiany Harry Potter. Uczestnik, którego w ogóle nie powinno być w Turnieju.
Nikt nie zrozumie jak ciężka może być praca płatnego mordercy, tym bardziej nikt nie zrozumie bólu, gdy miłość Twojego życia znika na Twoich oczach, przez własne błędy.
I chyba na zawsze pozostanę tylko bezdomną wiedźmą, bo nawet moja córka nie wzbudziła we mnie tyle miłości, bym nazwała ją domem. Nikt nie był tego godny.
