❝— Kocham Cię Yoongi, pamiętaj o tym — powiedział z płaczem, po czym starszy się rozłączył. ❞
Brzmiała jak bezsenność. Jak zmęczenie życiem, którego nie da się nikomu wytłumaczyć…
Otaczała go ciemność. Przedzierał się przez niezgłębioną puszczę. Nagle oślepiło go światło księżyca i ujrzał przed sobą postać. Nie był sam, nie stąpał w ciemności. Było jasno. A ona stała tuż obok.