Jednak jeśli mają przeżyć w lepszym jutrze, muszą coś poświęcić. W tym przypadku ich serca, w których były już ogarnięte korupcją klany. Za wolność…
Nie proszą o wiele, tylko o jeden dar: by pozwolić im żyć, tak jak żyć chcemy my sami wciąż.
Wchodząc do labiryntu, musisz pamiętać o dwóch rzeczach. Po pierwsze, pod żadnym pozorem nie zostawaj sam. Po drugie, uważaj, aby nie zgubić siebie…
„One, two, three. Smile and wipe away your tears.”
Dwa światy: mroczna trasa koncertowa zespołu rockowego i brutalny świat hokeja. Zdesperowana wokalistka wchodzi w udawane małżeństwo ze sportowcem, walcząc z własnymi demonami i niebezpieczną chemią.
„Pocałuję cię i zostanę z tobą… Amorze Chaosu.”
Maja ma 16 lat i czuje, że nigdzie nie pasuje. Między nudną chemią a brakiem zaproszenia na imprezę odkrywa jednak, że bycie „inną” to jej największa siła. Krótka historia o szukaniu własnego miejsca.
„Z tunelu w kolcoliście wyszła kremowa kotka. Jej błękitne oczy świeciły w blasku słońca jak tafla wody w rozległym oceanie. Idąc wzdłuż krzewów paproci, machała swoim puszystym ogonem […]”
List mówi, że jej rodzice żyją. Problem? Są uwięzieni w Playtime Co. Lecz coś w tej fabryce na nią czeka… Zabawki zrobią wszystko, by nigdy ich nie znalazła – ani nie pozwolą jej wyjść.
„Dlaczego tak wszystko analizuję? Szczęśliwych momentów chyba nie czuję.”
Do Jiwoo wracają wspomnienia o jej wymyślonej przyjaciółce z dzieciństwa. Ale teraz nie jest to coś, o czym chce się pamiętać…
W małym miasteczku, w którym mieszka Teru Hanashi, od pewnego czasu giną ludzie w podobnym wieku, co ona. Pewnego dnia znajduje ona ślad wskazujący na to, że nie są to przypadkowe zaginięcia…
Jak to jest, kiedy się jest prawdziwym, i wtedy ktoś, kto był dla Ciebie ważny odchodzi? Jestem Kokoro Kawasaki, i miałam właśnie ten problem. Potem poznałam tą jedną osobę, i…. mam wiele pytań.
Byli dwojgiem dzieci związanych tą samą raną.
Ludzie piszą, gdy nikt nie słucha. Emocje to nie jest żadna skrucha.
Gdyby wtedy posłuchał, gdyby dał się ostrzec… Wszystko potoczyłoby się inaczej.
,,[…] Rozpacz zmieszana ze strachem odbierała honor i hart ducha, które niegdyś były cnotą jak i jedną z najcenniejszych wartości rebeliantów […]’’
Cisza. Nieprzerywana nawet najcichszym dźwiękiem, głucha cisza, otaczająca mnie ze wszystkich stron. […] Ta wszechobecna cisza sprawia, że czuję niepokój.
Rondel, Chris i dinusie to nie było dobre połączenie. Nie, to zdecydowanie nie było dobre połączenie.
Mroczny wiersz o ambicji, która prowadzi do upadku – o przekraczaniu granic, utracie sumienia i samotności na szczycie, gdzie zwycięstwo okazuje się pustką.
