W świecie, który w jednej chwili zamienił się w ruinę, 14-letnia Vesper budzi się zupełnie sama bez odpowiedzi, bez pomocy i bez pojęcia, co właściwie się wydarzyło…
„Podniosła pysk ku górze i miauknęła: — To znak od Klanu Gwiazdy. […] — Wykazujesz się bardzo wielką odwagą, Zaćmione Skrzydło — pochwaliła Motyla Gwiazda. — Jestem ci za to wdzięczna.”
„ W tej samej chwili w oddali rozległ się ryk. Rozpruł gardło ciszy i wstrząsnął koronami drzew. […] Tajemnicza siła powaliła mnie na ziemię, a długie pazury wbiły się między żebra”.
Każda dusza ma swoją ćmę. Każda ćma zna drogę. Ale co, jeśli dusza zapomni, dokąd miała iść? W świecie bez słońca dzieci czekają na „Jutro”. Tylko nie wszystkie potrafią pójść dalej.
„[…] Objęci chorobą zaczynali gasnąc. Cicho, stopniowo i powoli jakby sam proces miał być najboleśniejszy zarówno dla chorego, jak i jego troskliwych bliskich […]”
Rosalie, czyli 14-letnia dziewczyna, żyje w laboratorium, w którym każdy pacjent skrywa jakąś tajemnicę. Co tak naprawdę kryje się za drzwiami tego szpitala?
[…] To wydawało się w jakiś dziwny sposób prawdziwe. […] Realne. Możliwe do zrobienia. […]
(..) Słońce zakryły gęste, deszczowe chmury. Zjeżone karmicielki zaczęły zaganiać beztrosko biegające kociaki do legowiska. dosłownie chwilę później zaczęło padać (…).
” – […] że ktoś miłością rozgrzeje me serce, nie będę już sam, nie będę się bał, moja samotność odejdzie w dal…”
Dom to nie mury ani królewskie tytuły. To ktoś, kto zostaje, nawet gdy wszystko inne się rozpada. A przynajmniej powinien.
(…) Nie muszę dzisiaj znać całej swojej historii. Niektóre strony po prostu muszą jeszcze poczekać na odpowiedni moment. (…) W końcu to moja historia. I jeszcze wszystko przede mną.
Są miejsca, w których czas nie leczy ran, lecz pokrywa je porcelaną. Wystarczy jeden niewłaściwy ruch, by spod pięknej powierzchni wypłynęło wszystko, co miało zostać zapomniane.
Dziewczyna spojrzała w bok i poczuła, jak ją oblewa zimny pot. Ilość ludzi ubranych zbyt nietypowo jak na jej czasy była ZBYT duża. Zaschło jej w gardle, widząc wielki szyld: 𝖯𝖤𝖱𝖮𝖭 𝟫 𝖨 𝟥/𝟦.
[…] Kiedy delikatny podmuch wiatru, zdmuchnie znicza płomień, zapach ten, rozleje się.
Wysłany do małego miasteczka William poznaje chłopaka, dla którego muzyka jest całym światem. Czy kilka wspólnych akordów odmieni ich życie na zawsze?
Lilie są symbolem niewinności. Czasem jednak zwiastują coś zupełnie innego. Zwłaszcza gdy zaczynają pojawiać się u drzwi dziewczyny, która powinna być martwa.
Uczucia stoczyły ze sobą niepotrzebną walkę, niezrozumienie przemieniło się w wojnę trwającą tysiące lat. Świat fantazy nie powinien tak wyglądać…
Nie potrzebuję nikogo, kto mówi mi, jak mam żyć. Ale jeśli chcesz być częścią mojego świata, musisz rozumieć, że jestem jak bandaż: chronię, ale i bolesny do usunięcia. ( Ostrzeżenie: 16+)
»„Pozwól mi dotknąć gwiazd — wypowiedz to w dobrym momencie” — usłyszała szept tuż przy swoim uchu. — Migocząca Gwiazdo, czy to ty? — zapytała złocisto-ruda kotka. — Dlaczego nas opuściłaś?«







































































