Gdy świątynia Arabatiu runęła tamtejsza ziemia została skropiona krwią tamtejszych mieszkańców… Nie przetrwało nic… Nic prócz Motylego Rubina, na którym ciąży przekleństwo…
W postapokaliptycznym świecie zniszczonym wojnami pojawiło się nowe zagrożenie. Starosłowiańskie demony na nowo zstąpiły na Ziemię. Stawić im czoła mogą jedynie nieliczni, zwani Pogromcami.
„Chciałam mieć przy sobie kogokolwiek, kto obdarzy mnie uczuciem miłości.”
he exploited me, and I really didin’t notice… But, maybe, someone is gonna fix me…
Moje życie było słodkie jak cynamon, teraz jest gorzkie jak łza. Słyszę tę piosenkę, i choć mam ochotę o tobie zapomnieć, przypomniało mi się to, że nie zaznam szczęścia, jeśli nie będę płakać.
„Czasami czujemy się samotnie, choć wokół nas są inni.”
Ethan wiódł spokojne życie, jako syn szanowanego na świecie milionera, do czasu gdy przyszło mu zapłacić za błędy, które popełnił w poprzednim wcieleniu.
Jestem królową wszystkiego, ale niczego. Niosę ze sobą cały bagaż cierpienia mego. Czy mogę podzielić się nim z Tobą, choć przez chwilę? Dziękuję, a więc wysłuchaj nowinę…
Zapach kwiatów w letnie wieczory może okazać się czymś niesamowitym. Uważaj tylko, żeby nie zaciągnąć się za mocno…
„Wówczas zrozumiałem, że historia zawsze miała na mnie oko. Na wieczność zapamięta mnie oraz wszystkie moje błędy.”
„Rozalana krew nie jest moim atrybutem. W mym sercu panuje pokój i spokój.”
W końcu miałeś dość. Odszedłeś, mówiąc, że cię nie kocham. Miałeś mi za złe, że nie potrafiłam ci tego powiedzieć.
„Di Angelo zignorował go, wstał, podszedł do podestu i usiadł na krześle. Poczuł ciężar Tiary. Nie musiał czekać nawet pięciu sekund, żeby z czapki wydobył się głośny odgłos. – Slytherin!”
In which there were many other children, whose face still glows from crying…
Jak potoczy się ten nieszczęsny wieczór, kiedy to William Carter przyjeżdża do klubu i spotyka w nim dziewczynę, która od dawna mu się podoba? Co może pójść nie tak?
„Milczę. Wszystko to (…) moja wina. Koniec mnie. Wszystkiego i wszystkich przez moje… MILCZENIE…”
— Posuń się. — Wille położył się na ręczniku, rozpychając się na boki. Jego deska wbita w piasek, dookoła szum fal. — Przeżyłem, że zakochałaś się w dwóch chłopakach, ale kolejnego wyjazdu nie zniosę.
❝Boję się, że żyjemy w świecie bez przyszłości — wyszeptała. — A przynajmniej bez takiej, której chciałabym być częścią❞
