„Czasem tak sobie myślę, czy nie byłoby łatwiej, gdybym zniknął. Jednego dnia. Tak nagle. Tak niespodziewanie. Pochłonąłby mnie mrok.”
To takie urocze, kiedy już wiem, że też coś do mnie czujesz.
Od kiedy byłem mały, widziałem mamę jako najszczęśliwszą osobę na świecie. Wszystko jednak zaczęło się sypać, ja, rodzina, a zwłaszcza moja mama. Każdego dnia patrzyłem, jak umiera.
„Chyba każdy z nas był na dnie… to niewielka sztuka… sztuką jest wypłynąć na powierzchnię.”
„Po tak długim czasie bycia samotną, znalazłam osobę, której mogę w 100% zaufać, osobę którą pokochałam.”
” — Będę pędzić tak długo dopóki przeznaczenie pójdzie w niepamięć — „
Zastanawiał się, dlaczego jego podejście do chłopaka z dnia na dzień się zmieniło. Jakby… chciał go chronić za wszelką cenę i vice versa. To uczucie ich przerażało.
„To było po mnie widać. Te rzucane ukradkiem spojrzenia. Dziwna nieśmiałość przy rozmowach. To wszystko było widać. A najgorsze, że ty też to widziałeś.“
,,Nic nie trwa wiecznie, moja droga. Dlatego tak i moje uczucia miały swoje granice” Graphic by @Yizoo
W czasach, gdy demokracja i wolność słowa odeszły w zapomnienie, Tom postanawia zostać niezależnym dziennikarzem i dowiedzieć się paru rzeczy o Gildii, jednej z największych tajemnic jego życia.
zależy, jak definiować codzienność. nie każdego codzienność jest identyczna, przykładowo rzeczywistość królowej i zwykłego ucznia. Jak więc wygląda ten powrót do rzeczywistości?
W krainie Severan pewna uczennica z biblioteki odkrywa w sobie ogromną moc. Czy będzię umiała z niej korzystać? Czy nie przejmie władzy w cesarstwie?
Nyx już dawno temu uciekła z domu i dotąd mieszka na działce dziadka. Postanawia jednak wyjść na festiwal, przebrana za… Samą siebie.
Nagły komunikat konduktora wyrwał ją z wodospadu myśli. – Stacja Charlottown! Dojeżdżamy! Pociąg miarowo zwalniał, aż w końcu się zatrzymał.






























