,,W każdym leżały trupy ludzi, starych i młodych, podziurawione kulami w głowę, brzuch, serce. Wiedziałam, że to rzeź. Ktoś to zaplanował.”
„[…] Przestań palić, słyszała codziennie od przeszło dwóch lat. Jednak nie przestawała. Przestawała wierzyć w szczęście, a palenie w pełni odzwierciedlało głębię melancholii tych uczuć.”
,,Czarodzieje dzielą się na dwie grupy: tych, którzy bronią się różdżką i tych, którzy bronią się bez różdżki. Problem w tym, że ta druga grupa składa się jedynie z dwóch osób…‘‘
— Skarbie, to ja, twoja nadziejka, musisz sobie przypomnieć.
Miłość nie zwycięża wszystkiego. I ktokolwiek myśli inaczej jest albo głupcem, albo kłamcą.
— Od tego momentu każde zdjęcie, każdy uśmiech czy choćby mój cytat, będę dedykował tylko tobie, YangYangi.
„A każdy dzień wyglądał identycznie. Myślałam, że kres tej prostoty nigdy nie nadejdzie, aż zrozumiałam jak wiele wartości się w niej kryje.”
Dziewczyna po upadku naprawdę wyglądała jak kropla krwi na tle białych klifów.
dziękuję za wspaniałe dwadzieścia jeden lat. jednak czas płynie nieubłaganie, a niektórzy muszą rzucić się w jego nurt ku lepszemu światu.
Szczęk broni nigdy nie oznacza nic dobrego, a już szczególnie na weselu, które miało zapewnić rozejm zwaśnionym rodom.
A wtedy radość, wiedząc jak wyczekiwana przez lata była, obrośnie w piórka i niczym dama z odległej krainy złoży dłonie na stole odmawiając herbaty. Będzie się śpieszyć.
„—vincit qui se vincit — powiedziałam. — Zwycięża ten, kto siebie zwycięża. Powinniście to wiedzieć, chłopaki — dodałam i na nowo zagłębiłam się w lekturze.”
Niewiele mniej niż rok temu biegaliśmy, śmialiśmy się i wygłupialiśmy razem. Jednak czas nieubłaganie leci, zabiera ludzi z powierzchni ziemi… A Ciebie zabrał zbyt szybko.
Życie Wilkołaka nie należy do najłatwiejszych, a strach przed odrzuceniem wcale nie pomaga, jednak gdy mamy osobę, która jest dla nas oparciem, życie automatycznie nabiera jaśniejszych barw.
„Miłość – rodzaj choroby, która ani rozumnych, ani głupich nie oszczędza.”
„— Nie zamykaj oczu! Patrz na mnie Char, nie odpływaj — rozpaczliwe krzyki nic już tu nie dały. Kobieta zamknęła swoje oczy na zawsze, odeszła. Wtedy po raz pierwszy poczuł posmak goryczy”.
