,,Prowadź mnie do tańczących płomieni, ostatku naszej miłości”
Ktoś kiedyś powiedział Strach powoduje, że nie żyjesz życiem Żyjesz w swoim umyśle I chyba za bardzo Wzięłam to do serca
Twój głos idealnie pasuje do mojej gitary. Proszę, zaśpiewaj mi ostatni raz zanim odejdziesz.
Już nie pytam, jak się czujesz Już mnie czule nie obejmujesz
„Śnieg. Biały śnieg. To jedyne, co widziałam. Wszystko pokryte białym, puchatym śniegiem. Niesamowite, prawda? Niezupełnie. Przyjrzałam się. Po śniegu „toczyła się” śnieżna kulka.”
Zawsze była dobra w udawaniu.
Lokius fanfiction
Żelazo jest zimne i trwałe, nic go nie złamie. Nie każde ręce nagną i ogień go nie spali. Żelazo za nic ma sobie krew. Metal zawsze będzie tylko metalem. A człowiek, czy pozostanie człowiekiem?
Nie chcę oglądać sama tych gwiazd Nie chcę spoglądać w inne oczy, niż twoje
,,Światło przebija się przez ciernie. Nie widzę go. Mam blizny na ciele. Mam blizny w umyśle.”
Nasza miłość była czerwona Chwile były intensywne Świat i życie stały się szybsze Namiętność rozpaliła moje ciało Moją głowę zalał szkarłat Nasza miłość była czerwona Czerwień mnie pochłonęła
„najpiękniejsi ludzie płaczą smętnie, bo nie wyglądają wystarczająco pięknie”
W dotychczas spokojnym miasteczku Langford w Kanadzie dochodzi do serii dziwnych morderstw. Dwaj, młodzi dedektywi, którzy dopiero co zaczynają swoją karierę podejmują się rozważania tej zagadki.
Ten kociak miał beztroskie życie… Póki nie pojawili się włóczędzy.
Wyrządziłam ludziom dużo krzywdy Choć próbuję, to jej nie odwrócę nigdy
Willow siedziała spokojnie na ogródku. Wiał lekki wiatr, który mierzwił jej grube, brązowe włosy sięgające do ramion. W jej oczach co chwilę błyskała iskra rozbawienia lub energii.
