„Chcę porozmawiać o tych słowach // które na zawsze pozostały tylko w naszych głowach”
„Chcę porozmawiać o tych słowach // które na zawsze pozostały tylko w naszych głowach”
Zdjęcia są z Pinteresta. Przepraszam za błędy w ort. i interp. (piszcie jak są). Postanowiłam, że będę poza podpisem, który wsm mało widać dopisywać „made by @sour_star”.
Me myśli mijają się z sensem, gdy wątpliwości przybywa. Czy na to serce zasługuję? Czy miłość jest sprawiedliwa?
„Przypadkowe spotkanie, które przerodzi się w coś znacznie głębszego, niż można byłoby się spodziewać. Cicha obietnica, i dwa pierścionki, które znaczą więcej, niż jakiekolwiek słowa…”
„Nie pamiętam dnia ataku, mojej rodziny, niczego. Pierwsze pięć lat mojego życia jest jedną, wielką tajemnicą. Jedyne, co pozostało mi po tamtym okresie to skrzydła ćmy”.
Sirena trafia do elitarnej szkoły średniej w Paryżu, w której poznaję wrednego i aroganckiego Xaviera. Gdy oboje zdali sobie sprawę, że lepiej aby nie wchodzili sobie w drogę, ponownie się spotykają.
-”To Ty pierwszy odszedłeś, bez żadnych uprzedzeń. Zostawiłeś mi tylko pytania i stos złudzeń. Rzuciłeś nieszczęść promienie, co budzą mnie swym urokiem codziennie.”-
Gdybym tylko potrafił powiedzieć ci te słowa, mógłbym wyjść z ciemności i tak szybko znaleźć się w twoich ramionach.
To była starannie wyreżyserowana chwila, w której złoto, kryształ i etykieta miały przykryć fakt, że oto czyjś los właśnie przestał należeć do niego.
Strach, który powinnam poczuć, był jednak dziwnie przytłumiony, jakby oddzielała mnie od niego gruba warstwa szkła.
Nie widziałam na tej drodze przeszkód, czysta piaskowa, bez skrętów. Teraz może jest jedna wspomniana blokada, tęsknota mała.
Może i nie była szczęśliwa, ale teraz tak. Ma wszystko, co chce. Ona go potrzebowała, ale teraz już nie. Teraz już nie jest tą leniwą dziewczyną.
Rozstają się w październiku przy zimnej kawie. Wracają po tygodniu. Rozstają się w styczniu. Wracają po pięciu dniach. ❝Kocham cię❞ – mówi, ale brzmi to jak epitafium. Ile razy można umrzeć razem?
W małym miasteczku, w którym mieszka Teru Hanashi, od pewnego czasu giną ludzie w podobnym wieku, co ona. Pewnego dnia znajduje ona ślad wskazujący na to, że nie są to przypadkowe zaginięcia…
Sprzątaczka klubu dla bogaczy poznaję gwiazdę, której życzy nieszczęścia aż do śmierci.
Ludzie nie odchodzą, bo przestają kochać. Odchodzą, bo dali ci wszystko, co mieli do dania. Teoria przystanków — dla tych, którzy wciąż biegną za odjeżdżającym pociągiem.
Każdy z nas ma swoją definicję wszystkiego, dla młodego Olivandera był to ojciec. Namiastki ojcowskiej bliskości zaczął szukać wszędzie jednak zamiast odnaleźć tam go znalazł samego siebie.
Gryfonka Amaris Haywood i ślizgon Finn Carter rywalizują ze sobą we wszystkim – od najlepszego eliksiru, aż po sport. Jednak pewien mecz Quidditcha stanie się bardziej nieoczekiwany, niż sądzili…
Biegłem, by zostawić za sobą przeszłość. Jeden krzyk na starym moście miał być końcem wszystkiego, co toksyczne, a stał się początkiem nagłego spotkania. Czy cisza może powiedzieć więcej niż sto słów?
,,The crown has fallen from my head, Love, along with the colors within me, has faded. I am no longer a queen, I give the crown to you. I give it to you, now I burn in the fire…”
Tak beztroska. Tak żywa. Jakby w jej świecie nie było pękających luster ani szeptów w murach.
W lustrze widzi odbicie obce i dalekie, staje się powoli czasu ściekiem. Wszystkie pragnienia, co kiedyś płonęły, dziś w mroźnej ciszy dawno już zasnęły.
„[…] Latarka jeszcze działała, świecąc słabym, ciepłym, pomarańczowym promieniem. Za dzieciaka zawsze używałem tej latarki, by patrzeć na fotografię w środku pojemnika.”
Bo nawet gdybym chciała przestać, to zawsze będę myśleć o tych niebieskich oczach.
❝Nie wierzę w sekrety między najlepszymi przyjaciółmi. Ale istnieją sekrety… istnieje trudna prawda.❞ Przerażająca prawda. Niewyobrażalna prawda.
Kocur rzucił się na mnie. Ostatnie co zobaczyłam przed tym jak zapadła ciemność to jak to lisie serce przejechał swoimi krzywymi pazurami po moim gardle.
„Zaopiekuję się twoim synem, Lily – wykrztusił mężczyzna. – Będzie najbardziej kochanym dzieckiem w całej Anglii, przysięgam ci”.
Pamiętaj, to wszystko tylko fikcja, wytwór sztucznej inteligencji. Nie daj się wciągnąć zbyt daleko, jeśli tak się stanie, nie będziesz w stanie wrócić.
Zatańczyłam z ogniem, bo tylko on potrafił mnie ogrzać. Dotknęłam płomienia, by sprawdzić, czy boli.
Pusta klasa po lekcjach. Dwa kartony soku na dachu. On wie, dlaczego ona nagle zapomina zeszytów. ❝Może wolność to nie miejsce. Może to ludzie❞. Każde popołudnie to rytuał. Każde popołudnie to wybór.