Wszedłem do szkoły, a do moich nozdrzy od razu wdarł się zapach wiosny, mimo, iż jest zima. Znałem ten zapach.
A kiedy zdejmie się maskę, ukazuje się życie.
— Przepraszam, ma Pan zamiar zapłacić za te kwiaty? — zniecierpliwiona kasjerka sprowadziła mnie na ziemię. — odezwie się Pan?
Siedemnastoletni Owen przeżywa kryzys. Zdradziła go dziewczyna, wyprowadził się od matki i nie wiadomo czym zalazł za skórę Ellie Smith. Czy poradzi sobie ze stratą jaką poniesie i charakterem Ellie?
„Wszyscy poczuli to uczucie. Uczucie gwałtownej, uderzającej pustki.”
„— Od dziś Pustką będziesz znana, lecz nie będziesz szanowana. Prowadzić będziesz koty w złą drogę, nikczemne życie i trwogę.”
„Wszyscy mają jakieś tajemnice – uśmiechnął się – A w tym domu każdy ma ich więcej niż zwykle”
Więc na razie przeproszę, powiem, że to moja wina, będę to powtarzać na okrągło, dopóki z poirytowania nie przestaniesz krzyczeć.
Były dla siebie jak siostry, ale dwa różne światy, dwie różne osobowości, dwa różne rodzaje piękna. Czy były w stanie funkcjonować?
Do zaoferowania mam tylko chłód, a ona mówi do mnie słońce. Choć sama jest słońcem.
„Ból przy robieniu sobie ran, to jest nic w porównaniu do bólu jaki odczuwam każdego dnia.”
Noc potrafi przynieść wiele niespodzianek. Zarówno tych dobrych, jak i złych. Tak samo wiele niespodziewanych rzeczy dokonywała ta, którą za jej czasów nazywano „Nocną Damą”. [15+]
[…] jak mu powiedzieć „kocham cię”? Niby dwa słowa, a jednak tak wiele mogą dać. Potrafią podarować wieczne szczęście i miłość. Ale potrafią podarować też smutek i cierpienie.
„Pulvis et umbra sumus. Mój ojciec czasem tak mawiał. Jesteśmy prochem i cieniem. Może ja po prostu… Odgrywam rolę cienia?”
Biegnę przez las. Serce łomocze mi w piersi. Czuję niewyobrażalny ucisk w żołądku. Boję się. Boję się postawić nogę przed sobą. Boję patrzeć się w przód. Boję się własnej głowy i myśli.
Ciemność to nierozłączna część nas. To mrok sprawia, że nasze serca są ogrzewane przez światło słońca. Bez ciemności nie znajdziemy promyka nadziei.
