– Evelyn – szepnął me imię, składając na mych ustach pocałunki będące niczym róża, piękne ale zadające swymi kolcami ból. Ból, który postanowiłam zakończyć jeszcze tej samej nocy…
,,Blask mroczny, lecz intensywny mi daje/Rzeczy, przy których serce ludzi się kraje”
„Odpowiadały mu tylko kosogłosy, żałobna karykatura echa.”
– To był tylko żart, który skończył się tragicznie.
„Po tych słowach zaszlochała raz jeszcze, teraz już kuląc się na grobie ozdobionym niebieskimi różami.”
Siedziała na zimnej ławce w parku, otulona wątłym światłem latarni. Jej wzrok błądził po pustych alejkach, ale myśli wciąż wracały do niego.
„Większość ludzi tak naprawdę nie pragnie wolności, ponieważ wolność niesie za sobą odpowiedzialność, a odpowiedzialność jest dla większości ludzi przerażającą.” – Sigmund Freud
„A może niektóre dusze nigdy nie przestają istnieć?” Opowiadanie w stylu Agathy Christie.
W świecie, gdzie życie staje się rozrywką, a śmierć – jedynie kolejnym etapem gry, Ryo i Minjun zostają wrzuceni do przerażającej rozgrywki o przetrwanie.
„Zawsze jestem inna, ale nigdy nie jestem sobą – tą prawdziwą sobą.”
»Kolejny dzień udawania, że lubię ich wszystkich. Mam dosyć już tego idiotycznego podejścia.«
Wszędzie jest jakaś władza, bo bez tego nie było by ładu. A jak jest władza, to są też manipulatorzy, osoby, które wspierają i osoby faktycznie rządzące.
Lenore cieszy się na spokojne wakacje, Alison jednak wciąż jest męczona przeczuciem, że coś jest nie tak. Czy ma rację?
— Jak powiedzieć komuś, że się go kocha?— — Nie wiem Granger, chyba mam ten sam problem, ale chyba po prostu trzeba powiedzieć kocham Cię —
W lesie od zalania dziejów panowała harmonia. Lecz wkrótce miało się to zmienić. Nadciągającego zagrożenia nie mógł pokonać nawet najdzielniejszy wojownik…
„[…] Rozejrzałam się. W oddali lis wstał i zaczął powoli zbliżać się w moją stronę… […]”



























