W świecie, gdzie życie staje się rozrywką, a śmierć – jedynie kolejnym etapem gry, Ryo i Minjun zostają wrzuceni do przerażającej rozgrywki o przetrwanie.
„Zawsze jestem inna, ale nigdy nie jestem sobą – tą prawdziwą sobą.”
Lenore cieszy się na spokojne wakacje, Alison jednak wciąż jest męczona przeczuciem, że coś jest nie tak. Czy ma rację?
— Jak powiedzieć komuś, że się go kocha?— — Nie wiem Granger, chyba mam ten sam problem, ale chyba po prostu trzeba powiedzieć kocham Cię —
W lesie od zalania dziejów panowała harmonia. Lecz wkrótce miało się to zmienić. Nadciągającego zagrożenia nie mógł pokonać nawet najdzielniejszy wojownik…
„[…] Rozejrzałam się. W oddali lis wstał i zaczął powoli zbliżać się w moją stronę… […]”
— Jesteś szalony!— zaśmiała się szatynka— jasne, że tak misiu!
A jednak, gdy zamykam oczy, twoja obecność jest tak bliska, jakby śmierć nie miała prawa odebrać wszystkiego.
Roses fall, but the thorns remain.
„Odpowiadały mu tylko kosogłosy, żałobna karykatura echa.”
– To był tylko żart, który skończył się tragicznie.
„Po tych słowach zaszlochała raz jeszcze, teraz już kuląc się na grobie ozdobionym niebieskimi różami.”
Siedziała na zimnej ławce w parku, otulona wątłym światłem latarni. Jej wzrok błądził po pustych alejkach, ale myśli wciąż wracały do niego.
Na drodze szumi wiatr, jak wolność w sercu.
„Większość ludzi tak naprawdę nie pragnie wolności, ponieważ wolność niesie za sobą odpowiedzialność, a odpowiedzialność jest dla większości ludzi przerażającą.” – Sigmund Freud
„Mimo że on jest królem, to ja stoję za każdą podjętą przez niego decyzją, to ja rządzę tym królestwem, nawet jeśli robię to z cienia.”
W każdej chwili nic może zamienić się we wszystko. W sekundę można stracić całe życie. Chwila może starczyć by stracić wszystkich i wszystko, ale również w miejsce niczego może pojawić się miłość.
