Alice zwyczajna? Na pewno nie! Wyjątkowa nastolatka o magicznych zdolnościach! Przez jej życie przejdzie trzęsienie ziemi. Czy Ci, którym ufa, pozostaną sprzymierzeńcami?
Była potworem, ale go pokochała, on ją pokochał, ale stał się potworem…
„All I wanted was to be perfect. The perfect daughter, the perfect student. But I never was.”
„Dusze zaginionych kotów zabiera tajemnicza siła, której żródło znajduje się wśród górskich szczytów…”
W oczach Mariki zdawało się, że nie znaczy nic dla innych. Jak bardzo mogła się mylić…
,,[…]Z popiołu powstając, Choć się nim dławiąc[…]’’
„To nie była woda. To były wspomnienia. Wyciągnięte dłonie, które nigdy nie znalazły ratunku. Głosy, które ugrzęzły pomiędzy światem żywych a snem.”
„…Lecz gdy ciemność spotyka się ze światłem…”
„…Zmarł w ramionach anielicy, która go kochała…”
Tuż nad nami mieszkają istoty, których żaden człowiek nie zna i nigdy nie pozna. Mają magiczne moce i muszą walczyć ze złem panującym w ich królestwie.
Historia czternastoletniej Maddie, która próbuje odnaleźć siebie w świecie pełnym dymu, ciszy i zbyt dużych oczekiwań.
Plan Gwi-my z demonicznym boysbandem nie udał się, król demonów przegrał, więc trzy demony postanawiają stworzyć nowy girlsband.
Opowieść pisana z perspektywy młodej dziewczyny, którą każdy ocenia jako złą osobę, tak naprawdę nie znając jej wnętrza. Jest zdemoralizowana, ale czy to na pewno jej wina?
– Znowu jesteśmy razem… – miauknął mrucząc. – Na gwiezdnej ziemi, gdzie nic nie stanie się złego. – położył się obok niej.
,,Milczenie. Duszności. Bicie serca. Żyły. Zęby. Kolejne uderzenie serca. Kolejny oddech. Serce. Wdech. Serce. Wydech. Niech to się skończy. Błagam.”
Głowna bohaterka wścieka się o to, że szef nie wybrał jej na solową misję, pomimo iż od zawsze była ona jego ulubioną pracowniczką.
„I hate that feeling when I’m lying in bed and can’t fall asleep, no matter how hard I try”
„I don’t care anymore, I feel like i’m dying. I can’t sleep, I can’t eat and I feel terrible”
„Czas płynął, a jednocześnie stał w miejscu. Byliśmy tylko my i poranek rozlany w błękicie. Jak sen, który nie kończy się wraz z otwarciem oczu.”
