Przez Ciebie płakałam – płakałam, i płaczę Zastanawiając się ciągle, co mogłam zrobić inaczej. Lecz mnie już teraz nie ma – nie naprawię swych błędów. Nie pozbędę się już swoich obaw i lęków.
Nasza znajomość zaczęła się od pukania. Teraz ja pukam do twojego serca, już kolejny raz, ale tego nie zauważasz… czy tym razem to się zmieni?
„- Nie możemy pozwolić, żeby plemię się rozpadło. Musimy wysłać cztery koty do klanów, żeby nam pomogli…-”
Przez ostatnie lata służyłam jako królewski szpieg następcy tronu- mojego zmarłego przyjaciela. By dopaść sprawcę, zbliżyłam się do jego brata. Trudniejsze jest tylko udawanie obojętnej na jego wzrok.
Logan, czarodziej z szanowanej rodziny zostaje wysłany do świata zwykłych ludzi w celu uchronienia istnienia czarodziei. Jednak na jego drodze staje Alexa gotowa zrobić wszystko, aby odkryć ich sekret
Zwykła historia, niezwykłego człowieka, choć może na odwrót…? Powiastka opowiedziana przez znanego narratora… Śmierć. Gdyż nie wszystko jest tym czym się wydaje.
„Wszelkie koszmary się ziszczą, zło zamieni się w dobro, woda w krew, a światem rządzić będą zastępy mroku. Chyba że słońce i księżyc się połączą i wspólnie wygnają ciemność.”
Bo są rzeczy, których nie dostrzegają nawet bystre oczy Wybranych.
Dolores Umbridge – chyba najbardziej znienawidzona postać z uniwersum H. Pottera. Jednak czy ktokolwiek zastanawiał się nad tym, czy za sznurki jej życia nie pociągał ktoś inny?
|| Przejrzysta woda stanie się mętna, gdy ze skóry zdrajcy wypłynie krew… ||
Kocha ją, ale musi ją zabić. Czy coś się zmieni, gdy wysłucha co ma mu do powiedzenia? Czy Księżycowa Bryza zasługuje na wybaczenie? Przeczytaj to krótkie opowiadanie i odpowiedz sobie na te pytania!
Historia Amata, najmłodszego mafiosy, który jest najukochańszym chłopakiem na świecie. Więc dlaczego trafił do mafii?
„Bo czasem wystarczy jeden akt buntu przeciwko prawom natury, by stworzyć nowe prawo: to, które każe sercu bić w rytm cudzego życia.”
Krew spływała kocurowi po pysku — Cały czas mnie okłamywałaś, będąc z tym sierściuchem! Spokojnie, na twoich oczach, nic mu się nie stanie. Chociaż… chcę, żebyś patrzyła jak cierpi.
,,,(…) Zatańczmy po raz ostatni/Skoro jutra ma dla nas nie być (…)”
Krótkie opowiadanie, w którym Mila zauważa chmurę, która wyrzuciła chłopca na ziemię.
Stałam w moim pokoju, poprawiając sukienkę, która za bardzo przekrzywiła się na moje lewe ramię. Za chwilę miałam go zobaczyć. Jego, tak wytęsknionego w moim domu, a jednocześnie znienawidzonego.
