Nad swoją głową zobaczyłem zakapturzoną dziewczynę, którą widziałem wcześniej. Była trupio blada, a oczy miała czarne, głębokie, jakby nie miała gałek ocznych, tylko same tunele zamiast nich.
to była najbardziej niefortunna impreza, na jakiej kiedykolwiek byli – ale miała zapaść im w pamięci na bardzo długo z zupełnie innego powodu, niż seria wpadek.
— Pomijając, że to sarkastyczny narcyz… to się może źle skończyć jeśli coś zrobię. Nawet go lubię. Nie chcę tego popsuć. — Podobno już Cię nie cierpi — Uśmiechnęła się Ruth. — Więc co ci szkodzi?
„Śmierć tej istoty będzie zamierzona, wręcz wyczekiwana. Spowoduje ona ciąg przyczynowo-skutkowy, który zatoczy koło.”
,,Nasze plemię upadło i już się nie podniesie. To koniec Plemienia Śnieżnych Szczytów.”
„Wiedziałam, że tej wycieczki nie zapomnę do końca życia.”
jestem zmęczona. jestem zmęczona tym wszystkim.
[…] Bo muszę stracić oraz znienawidzić ciebie, by pokochać siebie i znów… zakochać się w tobie. […]
Chciała uciec od tego wszystkiego. Zapomnieć, może i stracić, opuścić. Ale coś nadal oddalało ją od tej decyzji, niby łucznik rezygnujący z wypuszczenia śmiertelnego grotu.
Wojna w Afganistanie zabrała wiele żyć. W tym ukochanego Dominique – pułkownika Sebastiana Morana. Jednak pewnego dnia, rzekomo zmarły mężczyzna… mija się z nią na ulicy?!
Twój umysł musi odzyskać równowagę, James. Czeka cię zapewne wiele miesięcy pracy nad sobą, a ja postaram się przypilnować, abyś wrócił do normalnego życia.
,,Nikt, kto tego nie doświadczył nie zrozumie jaki to ból, tym bardziej, kiedy zdajesz sobie sprawę, że przynajmniej część twoich pobratymców może leżeć tam martwa.”
Choć chcę zacząć rozdział nowy, Nigdy nie zapomnę twojej osoby.
Miał okrutną ochotę jej dotknąć, ale gdy wyciągnął już rękę między nimi wyrosła jakaś niewidzialna bariera.
Szukam kogoś takiego jak Ty, w każdej napotkanej osobie. Brak im tego blasku w oku, gdy się śmiejesz. Nikt nie może zastąpić anioła w kobiecie.
„Na mych wargach składasz słodki pocałunek. Co smakuje jak truskawka i czekolada. I wręczasz mi po chwili mały podarunek. Dreszczyk ciekawości się do mnie zakrada”
— Ale czy my mamy w tej kwestii jeszcze coś do powiedzenia? — szepnęła ciemno-szara kotka — Pogódź się z tym, Liliowa Cętko. Kot z przepowiedni odszedł. A wraz z nim nadzieja dla klanów.
Każda moja miłość umarła i odeszła, jak i również Ty i ta nasza wspólnie zbudowana.
