Maria, dzieląc Bawarię na 3 frakcje: władców, żołnierzy, poetów, nie przewidywała, że poeci staną się tak niedocenianą grupą. Czy nowa uczennica w Akademii zmieni ich postrzeganie i odzyska ich honor?
Jestem otoczona przez demony, przed którymi chronią mnie jedynie ramiona mojego Anioła.
„Czy to nie cudowne? Zostać całkiem sam, Serce mieć kruche ze szkła, Myśli realistyczne, kamienne, Ciało z samych kości, Bez skóry i błogich słodkości.”
„Roses withered like your soul”
Róże są ucieleśnieniem prawdy, która może być piękna, ale też do krwi bolesna.
Między nami jest klątwa, która nie pozwala nam żyć. Co jednak jeśli tę klątwę rzuciliśmy sami na siebie?
Czuję już tylko tą wszechobecną nicość. Codzienną, okropną nicość…
„A teraz za nim tęsknię. Poszłam w stronę inną niż on i z każdym dniem kocham go coraz bardziej.“
Eh, the one and only Prefect Huncwot…
„Proszę pani… Co jest ze mną nie tak? – dziewczynka wlepiła swoje piękne oczy w opiekunkę”
„Kiedyś razem, teraz przeciwko?”
– Hanako-San, Hanako-San! Jesteś tam? – Tak, jestem. I się zemszczę.
Zapomniał o Tobie nawet Bóg Ale ja będę pamiętała Bo wiem jak to jest, gdy życie zwala z nóg Nigdy nie będę cię oceniała
Poczekam na Ciebie. Czyż to nie ostateczny sprawdzian miłości?
Pragnę kochać, ale kogoś innego, niż ciebie.
Moja ostatnia myśl nie była o Tobie. Była o tym misafirze. O gościu, którego dziś zaprosiłaś. Wiem, że już dawno mnie nie kochasz. Dlatego proszę, wybacz mi. Bo ja Ciebie nadal kocham.
I pomimo, że nie zauważyłam u niej nic co by mnie zaskoczyło, zapragnęłam widzieć ją w takim stanie o wiele częściej.
