Opuść mnie, bo ja jestem za słaba. Czemu zapytasz? Ja na Ciebie nie zasługuje.
Zapach kawy uspokajał mnie, teraz, gdy jesteś obok, zapach kawy przypomina mi nasze pierwsze dni.
Gdy świątynia Arabatiu runęła tamtejsza ziemia została skropiona krwią tamtejszych mieszkańców… Nie przetrwało nic… Nic prócz Motylego Rubina, na którym ciąży przekleństwo…
W postapokaliptycznym świecie zniszczonym wojnami pojawiło się nowe zagrożenie. Starosłowiańskie demony na nowo zstąpiły na Ziemię. Stawić im czoła mogą jedynie nieliczni, zwani Pogromcami.
he exploited me, and I really didin’t notice… But, maybe, someone is gonna fix me…
Moje życie było słodkie jak cynamon, teraz jest gorzkie jak łza. Słyszę tę piosenkę, i choć mam ochotę o tobie zapomnieć, przypomniało mi się to, że nie zaznam szczęścia, jeśli nie będę płakać.
Nasze życie toczyło się normalnym rytmem. Nic nie zapowiadało tego, co miało nadejść…
Wolność. Wiele ludzi marzy o niej, lecz nie liczni ją osiągają. Tak długo o niej marzyłem, że stałem się więźniem pragnienia wolności.
Nie żeby było to ważne. Bo nie jest. Podobnie jak wiele innych pobocznych rzeczy. Pszczoły, przyjaciele, ja. Może nawet samo życie.
„Śmierć jest jedynym wyjściem z tego piekła, uwierz mi. Ucieknijmy razem. Utońmy razem.”
Żegnajcie wszyscy, przyjaciele i wrogowie, W Hadesie dalej posnuję swą opowieść.
„Wówczas zrozumiałem, że historia zawsze miała na mnie oko. Na wieczność zapamięta mnie oraz wszystkie moje błędy.”
W końcu miałeś dość. Odszedłeś, mówiąc, że cię nie kocham. Miałeś mi za złe, że nie potrafiłam ci tego powiedzieć.
„Di Angelo zignorował go, wstał, podszedł do podestu i usiadł na krześle. Poczuł ciężar Tiary. Nie musiał czekać nawet pięciu sekund, żeby z czapki wydobył się głośny odgłos. – Slytherin!”
In which there were many other children, whose face still glows from crying…


























