Wypalona runa… słowa przecinające noc…. Czemu nic się nie łączy, oraz wszystko?
„Moja historia to idealny przykład tego, że mimo wielu niepowodzeń, marzenia w końcu się spełniają”
Nie! – Krzyknął, lecz wiedział, że już nic nie zrobi. – Nie zostawiaj mnie samego!
Pod drzwiami Anne Sanderson pojawia się wyjątkowy gość, który się nie przedstawia, tylko podaje jej jeden przedmiot, fotografię. Kim on może być? I co z tego wyniknie?
„(…) po raz pierwszy od dawna poczuł, że wszystko będzie w porządku.”
— Złamane? Nie, moje serce nie jest złamane – jego po prostu już nie ma…
Oczy mojego wroga błyszczały i zbierała się w nich szkarłatna krew. Krew potężnego wojownika. Krew okrutnego mordercy. Krew, w której płynęły geny klanu Cienia…
Davis stara się wrócić do normalności po wydarzeniach z przeszłości, nie wiedząc, że to co stało się wcześniej wcale nie da mu spokoju.
,,Ktoś cię śledzi”… te słowa przecinałyby nawet najciemniejszą, najpiękniejszą i najjaśniejszą noc…
Czasami przeszłość się na nas czai. Ale to chyba nie musi być tylko przeszłość…?
Czasami ciężko jest się pogodzić z faktem, że najsilniejszą osobą może być również ta, która właśnie zniknęła. Ale czy na pewno…?
„(…) Leczyłam pobratymców jak dawniej. Wszystko było jak dawniej. Wreszcie czułam, że widzę na oczy. Byłam ślepa tyle czasu. Ale już nigdy więcej nie będę taka głupia. Nigdy więcej im nie zaufam.”
60 Igrzyska Głodowe. Merediht Blackwell, 17-latka z Dystryktu 8 zostaje wylosowana na trybutkę. Jak potoczą się jej losy? Czy uda jej się przeżyć?
’Proszę, obudź się! Proszę, proszę, proszę! Nie zostawiaj mnie…”
I was sure that you won’t love me ’cause we we’re friends! Cara mia, my heart was broken when I was thinking you’ll never be mine again… And now you just tell me that you love me? Dammit…
Szóstka dziewczyn trafia na Widmową Wyspę, gdzie Ronodin otwiera im oczy na magię. W czasie tych zdarzeń zmieniających życie dziewczyn odkrywają, że mają magiczne umiejętności.
Spojrzał na mnie uważnie, jakby chciał się upewnić, że naprawdę tego się boję. – Nigdy o tobie nie zapomnę, Lilian. Jesteś moją najlepszą przyjaciółką.
„Jego oczy były szare, zimne i pełne czegoś, co znała aż za dobrze. Strachu…”
