Lazurowe Spojrzenie zawsze czuła, że jest trochę inna. Siedziała na brzegu rzeki, patrząc w swoje odbicie.
Uczę się mówić o bólu, nazywać rzeczy po imieniu. Nie po to, by ktoś mnie ocenił, nie po to, by ktoś mnie naprawił – ale po to, bym w końcu usłyszała siebie.
Czasami nieświadomie poruszamy się ścieżkami przeznaczenia…
Siostry uwięzione na wyspie. Przeznaczenie, którego nie wybrały. Boginie zmuszone do ukrywania się. Czy uda im się wydostać z zamknięcia i spełnić swoje marzenia?
– Dlaczego mi to zrobiłaś, Rei? -powtórzyłam. Nikt nie odpowiedział. Nie musiał. Wystarczyła cisza.
Świadomie, czy też nie. To właśnie Ty jesteś tą osobą przez którą jestem taka, jaka jestem. Miałam ochotę o Tobie zapomnieć, znienawidzić.
Nie muszę być największa w sali — wystarczy, że wszyscy będą tańczyć w rytm, który im zagram.
fanfiction 1/6
Przygniatająca samotność. To było jedyne, co teraz czuła. Te wszystkie koty, które rozmawiały, śmiały się, siedziały obok siebie, dzieliły językami… —To był dla niej koszmar.
Historia o dorastaniu, pierwszych uczuciach i próbie pogodzenia szkolnej codzienności z emocjami, które potrafią zmienić wszystko.
„[…] Latarka jeszcze działała, świecąc słabym, ciepłym, pomarańczowym promieniem. Za dzieciaka zawsze używałem tej latarki, by patrzeć na fotografię w środku pojemnika.”
Siostry uwięzione na wyspie. Przeznaczenie, którego nie wybrały. Boginie zmuszone do ukrywania się. Czy uda im się wydostać z zamknięcia i spełnić swoje marzenia?
Marne te Wasze winy i przekupstwa czasu przyszłego. Przyznajcie się do swych win, dobitnie i z rozgłosem. Nie przepraszajcie ani nic, wszak to było kiedyś Waszym losem.
List do niej. O świetle w ciemności i o tym, dlaczego jeszcze tu jestem.
Gdybym tylko potrafił powiedzieć ci te słowa, mógłbym wyjść z ciemności i tak szybko znaleźć się w twoich ramionach.

































