~When it’s 3 AM, and I’m losin’ myself and my mind again. The one who gives me love that is bulletproof, the world can roll their eyes, but there’s no use I just want it to be you~
|SKZ SCHOOL AU| Nowa szkoła. Stara reputacja. Czasem łatwiej być tą, za którą cię mają, niż walczyć z prawdą. Dopóki ktoś nie zacznie zadawać niewygodnych pytań. I nie skradnie twojego serca.
Grupa nastoletnich czarodziei budzi się na londyńskiej ulicy, nie mając pojęcia skąd się tam wzięli i nie mając pojęcia kim są…
Przed kamerami udają. Za kulisami płoną. Jeden dotyk na fansignie wystarczył, by prawda przeszła za granicę kłamstwa. Garderoba. Cisza. Milimetry między ustami. ❝Powiedz mi, żebym przestał.❞
Po impulsie elektromagnetycznym, gdy ludzie rozpaczali nad utraconą technologią, istoty przez nią zniewolone dostały szansę po raz pierwszy zaznać smaku wolności, którą wojna odebrała ludziom.
Czasem miłość nie kończy się krzykiem, tylko czekaniem. Ona mówi „nie dziś”. On zostaje. Między nimi cisza, która uczy się ich imion.
Trójkąt miłosny na studiach medycznych. Mirye i Miyoung zakochane w Jihoonie, a serce chłopaka może złamać albo złączyć ich wszystkie losy.
Liv Borealis, 19–letnią księżniczka lodu, która ze wzajemnością zakochuje się w księciu słońca — Rainie Searnie. Gdy jej matka odkrywa związek, dziewczyna musi wybierać między miłością a królestwem.
,,Jak dwie planety, które zderzyły się gdzieś pomiędzy Warszawą a Seulem…”
„[…] Lecz wciąż życie me szczęśliwym ślepo jest zwane. Tak naprawdę jest to przekleństwo na mnie zesłane […]”
(…)W każdej klasie jest ta cicha dziewczyna, Szara myszka, której nikt nie dostrzega, Wielu uważa, że to introwertyczka, Choć prawda przed nimi w milczeniu ucieka.(…)
— Co się dzieje. Powiedz, proszę — poprosiła mnie, już po raz któryś tego dnia, Lilith. Byłyśmy w szkole, była akurat przerwa. Siedziałyśmy na korytarzu, zaraz miała być godzina wychowawcza. — proszę.

★ Tam, gdzie kończy się ból. ★ — [2/3]
W pustym sklepie o 22:17 zaczyna się ich rytuał. Mleko, papierosy, lizak. Cisza, która łączy bardziej niż słowa. Aż pewnej nocy on mówi: ❝Jutro mnie nie będzie❞. I zostawia więcej niż resztę.
„Nagle kotka poczuła że coś jest nie tak i przed oczami pokazała jej się ciemność. Zamieniła się ona w obraz Kamyczka skaczącego po trawie. Potem psa goniącego go i rozrywającego go na strzępy.”
W lesie, gdzie drzewa pamiętają imiona, a maski noszone są przez duchy przodków, żyje dziewczyna, która nie pozwala, by cokolwiek ją definiowało i chce żyć według własnych zasad.
Poetycka wędrówka przez lęk, wysiłek i zachwyt — od ciężaru pierwszych kroków po moment, w którym piękno przestaje być celem, a staje się sposobem istnienia.
Dziesiątki tajemnic, czternaście osób i jedno zadanie. Mrok całkowicie pochłonął świat, a oni rozpaczliwie poszukują szczęścia i spokoju. Czas mija, zaczyna go brakować, a zadanie to samo.































