„Czasem, w nocy, gdy patrzyła z zaświatów na las, widziała jej cień chodzący bez celu — niemy, pusty, wolny od bólu i miłości. Bo każda ofiara ma dwa końce: Jednym ocala świat. Drugim — gubi siebie.”
[…] Ma w sobie siłę, by dokonać wszystkiego. My musimy ją tylko poprowadzić na dobrą ścieżkę.[…]
Jeśli miałabym komukolwiek wytłumaczyć, jak działa życie, opowiedziałabym mu, o tych wszystkich kroplach, które tak jak my, rodzą się, żyją i umierają.
– Czy to wszystko prawda Rumi? – zapytała zszokowana wysoka dziewczyna w mocno różowych włosach.
Ta zima była wyjątkowo piękna w Korei. Jisung i Minho zostali sami, by ozdobić dom. Ale wtedy doszło do czegoś… co będzie prowadziło do trudności w ich życiu…
Nikt nie wie, czemu w nich tyle nienawiści, czy to los tak je dzieli, czy echo przeszłości?
„Świat wokół niej rozpadał się na kawałki. A ona stała. Patrzyła na strzępy świata, który znała do tej pory – to był moment kiedy odeszła. Zatraciła się w przeszłości.”
Ucieczka od rzeczywistości – niebezpieczna, na spontanie. Kto by się spodziewał? Ciekawe, jak się potoczy i czy bohaterowie wyjdą ŻYWI.
Samotność cicho siada obok, nie pyta, czy może — po prostu jest.
Was I putting my pieces together or hers?
„— Nie wierzę w twoje obietnice. — Lisa przerwała mu i pokręciła głową. — Let’s kill this love. Z nami koniec.”
Nie u każdego święta to choinka i jedzenie – u niektórych to cmentarz i wspomnienia.
On jest zwykłym mugolakiem, uważanym za tego dziwnego. Ona jest popularna, chce go tylko wykorzystać do jednej rzeczy. Czy coś z tego wyjdzie?
