W małym miasteczku zaczęły się dziać dziwne i niepokojące rzeczy…
bo czasem jedno „napisz jak będziesz” wystarczy, żeby człowiek zrozumiał, że jeszcze wcale nie przestał czekać.
Gdy obudziła się rano była wyjątkowo zamulona, nie pamiętała prawi nic z poprzedniej nocy.
„I saw strawberry fields in the reflection of your eyes” (miniaturka od @Lunterka_Demon.)
„Czasem, w nocy, gdy patrzyła z zaświatów na las, widziała jej cień chodzący bez celu — niemy, pusty, wolny od bólu i miłości. Bo każda ofiara ma dwa końce: Jednym ocala świat. Drugim — gubi siebie.”
Między drzewami, w których korony odbijały niebo jak lustra, przesuwały się srebrne mgły. Szklany Las, tak go nazywano – miejsce, w którym wszystko było kruche, piękne i niebezpieczne zarazem…
[…] Ma w sobie siłę, by dokonać wszystkiego. My musimy ją tylko poprowadzić na dobrą ścieżkę.[…]
Was I putting my pieces together or hers?
„ — Musisz uwierzyć— strzepnęła ogonem na jego pytanie— w Klan Gwiazdy…— przerwała na chwilę— We mnie… bo ja jestem tutaj— wskazała na rozgwieżdżone niebo.”
Samotność cicho siada obok, nie pyta, czy może — po prostu jest.
Kiedy rodzice 17-letniej Riku dowiadują się, że ma nadzwyczajne umiejętności, decydują się umieścić ją w odizolowanym „Ośrodku dla Dziwolągów”. Riku po przeżyciu tam istnego piekła postanawia uciec…
Jeśli miałabym komukolwiek wytłumaczyć, jak działa życie, opowiedziałabym mu, o tych wszystkich kroplach, które tak jak my, rodzą się, żyją i umierają.
– Czy to wszystko prawda Rumi? – zapytała zszokowana wysoka dziewczyna w mocno różowych włosach.
Ta zima była wyjątkowo piękna w Korei. Jisung i Minho zostali sami, by ozdobić dom. Ale wtedy doszło do czegoś… co będzie prowadziło do trudności w ich życiu…
