It’s hit me like an earthquake…
,,(…) — Od teraz mów mi Jinx. (…)”
„[…] Pioruny zaczęły trafiać we wszystko co się za oknem znajdowało. Nagle jeden z piorunów trafił w bezbronnego ptaka, który sztywno opadł na parapet. Był… martwy… […]”
„Cóż za ironia: próbowałeś ją zabić, a teraz sam umierasz.”
— Postrzel mnie! Złam mnie, tak jak złamałeś mi serce!
W 11 urodziny Lary, Nick i ona zapoznają się z prawdziwym koszmarem – apokalipsą zombie! Nastoletnie rodzeństwo musi połączyć siły i uratować miasto! Czy uda im się?
Szesnastoletnia Hope Granger po tylu latach nienawiści pomiędzy nią a Draconem zaczyna czuć coś do chłopaka. Czy Draco odwzajemni jej uczucia? I jaka będzie reakcja jej siostry na zaistniałą sytuację?
„Szepty w mojej głowie momentalnie się nasiliły, tak, że zagłuszały moje własne myśli. Straciłam kontrolę nad moim ciałem. Czułam, jak mój umysł stopniowo przestawał być mój…”
„Nie wiem, jak długo trwał ten moment, ale był bardzo magiczny. Oglądanie serialu w nocy, z lampami led było nieziemskie. Sypialnia była pięknie oświetlona i dawała specjalny vibe.”
Mila Lee to pozytywna szesnastolatka, z pozoru normalna jak każda inna dziewczyna w jej szkole. Ma za sobą jednak mroczne wakacje oraz jest pełnoprawną pracownicą mafii. Jak zakończy się jej historia?
Pięć młodych kotów rozpoczyna trening w tajemniczym Klanie Szemrzącej Bryzy, odkrywając sekrety przeszłości i piękno terytorium pełnego niebezpieczeństw i legend.
— Dobra odpowiedź […] Teraz jeszcze tylko to udowodnij.
W świecie pełnym głosów on istnieje cicho — niewidzialny, zapomniany, codziennie przy tej samej ławce.
„Nawet jeśli życie wisi na włosku, nadzieja może być twoją liną ratunkową.”
„Ona nie czeka na moment – ona jest tym momentem od rana do zmroku.”
Deszcz przypomina mi o tamtych dniach, kiedy byliśmy razem. Każda kropla, która spływa po oknie, to jak wspomnienie, które nie chce się zatrzeć.
Kobieta kalifornijskiej mafii – Vivianne McBride, z pozoru nie potrafi kochać. Ale czy na pewno? I ile można poświęcić dla miłości?
„Tańczysz teraz w niebie z aniołami, Biegasz po łąkach wypełnionych kwiatami. Wieczne światło okala twą twarz, Bo już pokonałaś ciemny korytarz, Gdy po oczu zamknięciu nim ruszyłaś.”
„— Cześć Artur — powiedziała do niego troskliwym tonem. Coś go sparaliżowało, stanął jak słup soli, czując jak pieką go policzki.”
